ตอนที่ 1,797 : หรงฟ่าน
คำกล่าวนี้ของเฉียนผิงเชิง เสมือนช่วยให้จูลู่ฉีและจ้าววังอีก 2 คนรอดตัวก็ไม่ปาน
เพราะการกวาดล้างศิษย์คฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องก่อนหน้า มีมันคนเดียวที่จงใจออกไปตามหาผู้ติดตามหลังค่อมของฉีจิ้ง
ทว่าตอนที่มันพูดคำว่า ‘พวกเรา’ ได้ออกไปตามหาแล้วถึงจะไม่พบ ก็เสมือนว่าจูลู่ฉีและจ้าววังอีก 2 คนไม่ได้บกพร่องในหน้าที่แต่อย่างใด ไม่ได้ละเลยไม่สนใจผู้ติดตามฉีจิ้งที่หลังค่อมอะไรนั่น!
เช่นนั้นแล้วพอเฉียนผิงเชิงกล่าววาจาประโยคนี้ออกมา จูลู่ฉีกับจ้าววังอีก 2 คนถึงกับหันไปมองมันด้วยสายตาซาบซึ้งตื้นตัน
ในเมื่อผู้ติดตามหลังค่อมของฉีจิ้งนั่นไม่ได้อยู่ในคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องวันนี้ การที่มันจะรอดพ้นไปได้ก็ไม่ถือว่าเป็นความผิดของใคร!
“ในเมื่อวันนี้มันมิได้อยู่ที่นี่…เช่นนั้นมันก็ยังมิทันรู้เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นแน่! เช่นนั้นพวกเราออกไปตามหามันกันเถอะ…ต้องฆ่ามันให้ได้ ตัดไฟเสียตั้งแต่ต้นลม!”
ลูกตาเมิ่งฉิงทอประกายดุร้ายรุนแรง กล่าวออกด้วยอำมหิต
ในเมื่อพบว่ามี ‘ปลาที่เล็ดรอดร่างแห’ เหล่าระดับสูงของตำหนักฟ้าลี้ลับที่เตรียมเดินทางกลับเพราะคิดว่างานจบแล้ว ก็ต้องระงับการกลับไว้ก่อน
หากแต่ไม่มีใครบ่นเรื่องนี้
พวกมันทุกคนล้วนต้องการตามล่าปลาที่เล็ดรอดร่างแหตัวนั้น และฆ่ามันให้จงได้! เพื่อตัดปัญหาที่จะเกิดขึ้นในอนาคต!!
