เหล่าศิษย์ของตำหนักฟ้าลี้ลับที่ได้ยินเสียงดังเริ่มสนทนากันยกใหญ่ ไม่มีใครคิดว่าเฝิงปู่อี้จะดึงตัวต้วนหลิงเทียนเข้าร่วมตลาดมืดหยินชานได้สำเร็จ
อย่างไรก็ตามการปรากฏตัวของเฝิงปู่อี้ แน่นอนว่าทำให้อาวุโสของตำหนักฟ้าลี้ลับตื่นตระหนกกันไม่น้อย
นอกจากจ้าวตำหนักอย่างเมิ่งฉิงแล้ว รองจ้าวตำหนักทั้งหมดที่ได้ยินเสียงของเฝิงปู่อี้ล้วนหันหลับกลับมามุ่งหน้าไปยังต้นเสียงทันที
“รองผู้นำเฝิง”
เมื่อเมิ่งฉิงไม่อยู่ก็เป็นจูลู่ฉีที่นับว่ามีอาวุโสสูงสุด มันนำเหล่ารองจ้าวตำหนักลอยร่างขึ้นไปเผชิญหน้ากับเฝิงปู่อี้ ค่อยกล่าวทักออกไป
เฝิงปู่อี้เป็นชายชราในชุดดำสนิท รูปร่างหน้าตาแลดูธรรมดา เกรงว่าหากจับไปวางไว้ในฝูงชนคงยากแยกแยะ
ผมสีเทาโบกสะบัดไปตามสายลม มองไปยังคล้ายอสรพิษมีชีวิต
“เฮอะ!”
เผชิญหน้ากับคำทักทายของจูลู่ฉี เฝิงปู่อี้เพียงสบถแค่นคำตอบกลับ ท่าทางมันดูไม่เห็นหัวจูลู่ฉีแม้แต่น้อย “ข้ามาตำหนักฟ้าลี้ลับเพราะคิดพบหน้าสหายน้อยหลิงเทียน…ผู้ไม่เกี่ยวข้องหุบปากไปเสีย!”
“เจ้า…!”
เจอการตอบกลับอย่างไม่แยแสของเฝิงปู่อี้ สีหน้าจูลู่ฉีถึงกับแดงขึ้นมาด้วยโทสะ ตะคอกคำเจ้าออกไปอย่างโมโห
“เจ้า?”
ได้ยินคำที่กล่าวออกด้วยโทสะของจูลู่ฉีเฝิงปู่อี้แสยะยิ้มเย็นเยือก จากนั้นไม่ทราบมันเคลื่อนไหวอย่างไร หากแต่ร่างกลับอันตรธานหายไปในอากาศว่างเปล่า!
เห็นฉากนี้สีหน้ารองจ้าวตำหนักฟ้าลี้ลับทั้งหลายถึงกับหน้าเปลี่ยนสีทันที
