อนิจจาแม้จะมีบางคนที่สามารถรับสืบทอดเวทย์พลังได้ก่อนจะถูกขับออกมาเหมือนเซียวตุน แต่พวกมันก็ล้วนได้มาแต่เวทย์พลังระดับต่ำๆทั้งสิ้น ย่อมไม่ได้เป็นที่ต้องการอะไรมากมาย
“ขอแสดงความยินดีด้วยเซียวตุน”
ตอนนี้เองจ้าววังนภาอย่างจูลู่ฉี ก็ยิ้มกล่าวกับเซียวตุน ศิษย์วังนภาที่มันไม่ค่อยได้ให้ความสนใจอะไรมากมายในกาลก่อน มาตอนนี้มันต้องมองอีกฝ่ายใหม่แล้ว!
“ขอบคุณท่านจ้าววังขอรับ”
เซียวตุนรู้สึกปลาบปลื้มนัก
ศิษย์อีก 3 วังที่เหลือล้วนมองเซียวตุนอย่างอิจฉาตาร้อน เว้นแต่สหายของมันคนหนึ่งที่แย้มยิ้มยินดีกับสหายจนแก้มแทบปริ เพราะในเมื่อสหายรุ่งโรจน์..มันไหนเลยจะไม่พลอยได้อานิสงค์ไปด้วย!
ด้านจ้าวเติงกับบุตรชาย รวมถึงศิษย์สกุลจ้าวทั้ง 3 ตอนนี้สีหน้ามืดดำปานจะคั้นได้เป็นน้ำหมึก!
ในสายตาของพวกมัน เวทย์พลังนั่นสมควรเป็นของสกุลจ้าวพวกมัน!
‘หลิงเทียน…หลิงเทียน!!’
จังหวะนี้ไม่ว่าจะเป็นจ้าวเติงหรือจ้าวจี้ ความเกลียดชังที่มีต่อต้วนหลิงเทียนในใจของพวกมันล้วนเพิ่มพูนมากยิ่งขึ้น!
“ปราการศิลาสวรรค์งั้นหรือ…หากข้าจำมิผิด เจ้ากับหลิงเทียนสมควรบุกเข้าไปใน พระราชวัง 6 โถง!”
จูลู่ฉีมองเซียวตุนด้วยความสนใจ พอกล่าวเกริ่นจบค่อยถามออกมาอีกครั้ง “ว่าแต่เจ้าบอกว่าได้มอบที่ตั้งมรดกเวทย์พลังอีกที่ให้หลิงเทียนงั้นหรือ…สถานที่แห่งนั้นเป็นเช่นไรเล่า?”
