ถึงแม้สัตว์ร้ายทั้ง 3 จะผนึกกำลังกันกลุ้มรุม แต่ก็มีพลังอำนาจทัดเทียมเซียนขัดเกลาขั้นต้นเท่านั้น นับว่าไม่ใช่ภัยคุกคามอะไรสำหรับต้วนหลิงเทียนแม้แต่น้อย สุดท้ายแล้วตอนนี้ต่อให้เจอสัตว์ร้ายอริยะเซียนขั้นต้นเขาก็ยังรับมือได้!
ตอนแรกต้วนหลิงเทียนก็คิดดูว่าสัตว์ร้ายทั้ง 3 ใช้กเคล็ดวิชาอะไรกันแน่ถึงผสานพลังกันได้หมดจด ทว่าไม่นานเขาก็พบว่าพวกมันเหมือนกับจะเชื่อมโยงกันด้วยจิตวิญญาณ ยากที่จะโขมยช่วงชิงเคล็ดพลังอะไรได้
“ข้าไม่เล่นกับพวกเจ้าแล้ว…”
กล่าวคำแผ่วเบาราวกระซิบออกคำหนึ่ง ปราณสุริยันแรกกำเนิดพลันปะทุออกจากร่าง ก่อเกิดเป็นกระบี่พลังสีทองมีสภาพพุ่งออกไปจากร่างเขาเล่มแล้วเล่มเล่า!
ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง!
……
ดั่งพิรุณกระบี่พร่างพรมรดฟ้า สัตว์ร้ายทั้ง 3 ต่างถูกกระบี่พลังมีสภาพสีทองพุ่งทะลวงเสียบจนปุพรุนในชั่วพริบตา!
และสัตว์ร้ายทั้ง 3 ก็ไม่ได้หลั่งโลหิตอะไรแม้แต่น้อยแม้ร่างของมันจะถูกกระบี่พลังทะลวงจนปุพรุน ทว่ากลับอันตรธานหายไปในอากาศ ราวกับไม่เคยปรากฏตัวออกมาก่อน…
และทันทีที่ต้วนหลิงเทียนฆ่าสัตว์ร้ายทั้ง 3 ไป หอคอย 6 ชั้นเบื้องหน้า ก็คล้ายจะสั่นไหวไปเบาๆ…
หลังจากนั้นประตูบานเดียวที่ชั้นล่างสุดของหอคอยก็ค่อยๆเลื่อนเปิดออก เสียงแผ่นหินครูดดังให้ความรู้สึกหนักอึ้งพิกล
‘ไหนเข้าไปดูซิว่ามันมีอะไร…’
เพียงคิดร่างต้วนหลิงเทียนก็วูบเข้าหอคอยไปปานเส้นสายอัสนี
