เขาจึงไม่คิดว่าจะได้เจอกู่ลี่ที่นี่ ยังเจอในสภาพที่คล้ายมีจ้าวตำหนักนำมาแบบนี้
“น้องหลิงเทียน”
ตอนที่ต้วนหลิงเทียนพบกู่ลี่ อีกฝ่ายก็เห็นเขาเช่นกัน ยังทักทายด้วยการส่งเสียงผ่านปราณทันที
“พี่กู่ ไฉนท่านมาที่นี่ได้เล่า แถมยังมากับจ้าวตำหนักอีก?”
ต้วนหลิงเทียนเองก็ส่งเสียงผ่านปราณด้วยความแปลกใจ
กูลี่หัวเราะเบาๆ ค่อยส่งเสียงกล่าวตอบ “อันที่จริงทั้งหมดต้องขอบคุณเจ้า”
“ข้า?”
ต้วนหลิงเทียนแลดูงุนงง
“เพราะเรื่องเกี่ยวกับฉีจิ้งนายน้อยคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องนั่นที่เจ้าคุยกับข้า และอนุญาตให้ข้าเอาไปรายงานท่านพ่อและจ้าวตำหนักได้อย่างไรเล่า ท่านจ้าวตำหนักเลยอนุญาตให้ข้ามาดูการเปิดแดนลับเซียนครั้งนี้ได้”
กู่ลี่ส่งเสียงตอบกลับ
“แบบนี้นี่เอง”
ทันใดนั้นต้วนหลิงเทียนก็เข้าใจได้
“หืม?”
ทว่าตอนนี้เองสองตาต้วนหลิงเทียนพลันหยีลงเล็กน้อย เพราะสัมผัสได้ว่า 1 ใน 3 คนที่เหลือ ที่ติดตามอยู่ด้านหลังเมิ่งฉิงมาพร้อมกู่ลี่นั้น กำลังมองเขาด้วยสายตาไม่เป็นมิตร!
