ต้วนหลิงเทียนถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่งค่อยกล่าว “พี่กู่ ในเมื่อสหายของท่านไปชมดูการประลอง เช่นนั้นท่านสมควรทราบถึงความก้าวหน้าของฉีจิ้งในเวลาแค่ปีเดียวแล้วใช่หรือไม่?”
“อ่า”
กู่ลี่พยักหน้า “ข้าได้ยินสหายของข้ากล่าวบอก ว่าในระยะเวลาเพียงแค่ปีเดียว ฉีจิ้งกลับทะลวงจากเซียนขัดเกลาขั้นต้นไปถึงเซียนขัดเกลาขั้นสูงสุด…เจ้าจะบอกข้าว่า ที่มันประสบความก้าวหน้าเช่นนั้นมิใช่เพราะมันมีพรสวรรค์อันใด แต่เป็นเพราะเคล็ดบำเพ็ญมารระดับสูงที่ว่าล้วนๆสินะ”
พอกล่าวออก กู่ลี่ก็ตระหนักได้
“ถูก ข้ากลัวว่าเคล็ดบำเพ็ญมารของมันจะไม่ใช่อะไรที่ธรรมดาๆ…เพราะต่อให้เป็นเคล็ดบำเพ็ญมารระดับสูงที่สมควรมีแต่ในภูมิภาคเบื้องบน ก็ไม่มีทางยกระดับพลังฝึกปรือได้ไวขนาดนี้! และหากไม่ใช่อวิชชาที่ใช้ทางลัดอันชั่วร้ายจริงๆ…ไหนเลยมันจะก้าวหน้าถึง 3 ขั้นในเวลาแค่ปีเดียวได้?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกเสียงขรึม “ดังนั้นข้าจึงสรุปได้ว่าเคล็ดบำเพ็ญมารของมันต้องเป็นระดับสูง กระทั่งยังเป็นเคล็ดที่ยอดเยี่ยมในบรรดาระดับสูงด้วยกันแถมอาจเป็นอวิชชาชั่วร้าย…ทำให้สมควรมีเคล็ดรวมวิญญาณแฝงอยู่ หาไม่แล้วมันไม่มีทางก้าวหน้าได้เร็วขนาดนี้!”
“หากไม่ใช่เคล็ดบำเพ็ญมาร เช่นนั้นวาสนาที่มันพบโดยบังเอิญสมควรเลิศล้ำที่สุดในภูมิภาคเบื้องล่างแล้ว…”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวสืบต่อ
“เลิศล้ำที่สุดในภูมิภาคเบื้องล่าง…”
