ตอนที่ 1,752 : มีเรื่อง
เนื่องจากมันไม่อาจยอมรับเรื่องที่จะให้ความสำคัญกับ ตัวถ่วง อย่างหลิวเจี้ยนก่อนได้ ทำให้เกาเผิงไม่คิดกล่าวถึงเรื่องร่วมมือกันในแดนลับเซียนกับต้วนหลิงเทียนอีกต่อไป เพียงยิ้มขออภัยต้วนหลิงเทียนออกมา “เช่นนั้นข้าไม่รบกวนเจ้าดีกว่า”
ตั้งแต่ต้นจนจบสีหน้าต้วนหลิงเทียนเจื่อนไป เหมือนเป็นคนที่กำลังทวงหนี้กับสหาย…
“แม่นางหวาง คราวนี้ข้าได้เจ้าช่วยไว้แล้วจริงๆ”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้าให้เกาเผิง ก่อนที่จะส่งเสียงกล่าวขอบคุณไปให้หวางเฟยเซวียน
หวางเฟยเซวียนไม่เพียงกล่าวปฏิเสธแทนทำให้เขาไม่ต้องลำบากใจอะไร แต่ยังกำจัดเกาเผิงไปได้ในไม่กี่คำ!
“ฮึ! เจ้ามันทึ่ม! ต่อให้เจ้าปฏิเสธไปตรงๆ มันจะทำอะไรเจ้าได้เล่า”
หวางเฟยเซวียนหยีตามองจ้องต้วนหลิงเทียน ส่งเสียงกล่าวตอบด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย
แน่นอนว่าด้วยพลังฝีมือของต้วนหลิงเทียนตอนนี้ ต่อให้ปฏิเสธไปตรงๆอย่างไม่ไว้หน้า เกาเผิงก็ไม่มีปัญญาจะต่อต้านอะไร
ต้วนหลิงเทียนที่ได้ยินวาจานี้ ก็ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆออกมา
“เฟยเซวียน…”
ทันใดนั้นเองพลันมีเสียงหนึ่งดังขึ้น เสียงนี้สำหรับต้วนหลิงเทียนกับคนอื่นๆแล้วไม่นับว่าแปลกหูอะไร
หากแต่ได้ยินเสียงของจ้าวจี้คราวนี้ ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว เพราะจากน้ำเสียงนั่น…แลคล้ายเรียกหาคนที่สนิทสนมกันนัก อดไม่ได้ที่เขาจะหันไปมองหวางเฟยเซวียนด้วยสายตาสงสัยทัปานจะกล่าวถาม…
เจ้ารู้จักมันด้วยเหรอ?