“หลิงเทียน ข้าล่ะคิดไม่ถึงจริงๆว่าเจ้าจะฝีมือร้ายกาจขนาดนี้…ด้วยความแข็งแกร่งของเจ้าในตอนนี้ น่ากลัวว่ามิได้ยิ่งหย่อนไปกว่าลี่เฟิงที่ปรากฏตัวขึ้นในเขตคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องเลย”
เซียวยี่กล่าวจบก็ถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง
ถึงแม้มันจะรู้ว่าการที่ต้วนหลิงเทียนเข้าร่วมวังนภามาแบบนี้ อนาคตย่อมไร้ขีดจำกัด
แต่มันก็ไม่คิดจริงๆว่าอีกฝ่ายจะก้าวหน้าครั้งใหญ่ในเวลาแสนสั้นแบบนี้
“ทั้งหมดต้องขอบคุณรองจ้าววังที่ให้โอกาสข้าได้เข้าใช้สระวิญญาณเพื่อฝึกฝน…หาไม่แล้ววันนี้เกรงว่าคงเป็นข้าที่พ่ายแพ้ต่อพี่น้องสกุลลั่ว”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวขอบคุณออกมาด้วยท่าทางซาบซึ้ง
ถึงแม้จะไม่ได้รับการส่งเสริมจากสระวิญญาณเขาจะเอาชนะพี่น้องสกุลลั่วได้อยู่ดี แต่การได้เข้าใช้สระวิญญาณก็ทำให้เขาทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตเซียนขัดเกลาขั้นต้น กระทั่งเพาะสร้างต้นแบบเวทย์พลังได้สำเร็จ นับว่าทำให้เขาขอบคุณเซียวยี่จากใจจริงๆ!
เมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนไม่ลืมบุญคุณที่ได้เข้าสระวิญญาณเพราะมัน ใบหน้าเซียวยี่ก็เผยรอยยิ้มพึงพอใจออกมา “ด้วยศักยภาพพรสวรรค์ของเจ้า เลือกเข้าวังนภาเราก็เป็นธรมดาที่เจ้าจะมีสิทธิ์ได้เข้าใจสระวิญญาณ…แต่มีหลายต่อหลายคนที่เคยใช้สระวิญญาณ ทว่าเทียบกับการก้าวหน้าครั้งใหญ่ของเจ้าแล้ว ผู้อื่นไม่อาจนับเป็นอะไรได้”
ได้ยินวาจานี้ของเซียวยี่ผิวเผินต้วนหลิงเทยนเพียงยิ้มบางๆรับคำอย่างสงบ ทว่าในใจลอบหัวเราะแห้งๆไปแล้ว
