“จะว่าไปพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา ก็ต้องขอบคุณหวางเฟยเซวียนล่ะนะที่มาบอกสถานการณ์ภายในแดนลับเซียนให้ข้า…ในเมื่อข้าจะร่วมมือกับหลิวเจี้ยนและเริ่นเฟยแล้ว งั้นเพิ่มนางไปด้วยอีกคนก็ไม่เป็นไร…”
เมื่อคิดได้แบบนี้ต้วนหลิงเทียนก็หันหลังกลับทันที พอเปิดประตูออกมาก็ได้เห็นหวางเฟยเซวียนอีกครั้ง
อย่างไรก็ตามหวางเฟยเซวียนกลับยืนเหม่อปานวิญญาณหลุดลอย ไม่รู้สึกตัวอยู่นานสองนาน
หวางเฟยเซวียนนั้น นางคือหลานสาวคนดีของผู้นำคฤหาสน์ดาบทรราชและยังเป็นเหมือน วีรสตรีน้อย ของคฤหาสน์ดาบทรราช ไม่ว่าผู้ใดก็มักเอาอกเอาใจนาง ยกย่องนางปานบรรพบุรุษ ศิษย์รุ่นเยาว์ทั้งหลายโดยเฉพาะบุรุษหมายถวายตัวรับใช้นางทั้งสิ้น
เรียกได้ว่าประหนึ่งนางเป็น ธิดาสวรรค์ ของคฤหาสน์ดาบทรราชก็ว่าได้!
แน่นอนว่าแม้จะเป็นนอกคฤหาสน์ดาบทรราช ก็ไม่เคยมีใครในรุ่นกล้าเมินเฉยนาง!
เรียกว่ายามพบพานคนในรุ่นเดียวกัน ไม่ว่านางจะหันไปหน้าไปทางใด ในสายตาคล้ายมีผู้คนที่ยินดีเป็นสุนัขรับใช้วิ่งมาเสนอตัว และยากจะมีใครปฏิเสธคำขอของนางไม่ว่าจะอะไรก็ตามที
ทว่าหลังจากมาอยู่ตำหนักฟ้าลี้ลับได้ไม่ทันไร หวางเฟยเซวียนก็ได้รับความกระทบกระเทือนจิตใจปานถูกจู่โจมอย่างรุนแรงจากชายนาม หลิงเทียน ครั้งแล้วครั้งเล่า แถมอีกฝ่ายยังเป็นสุดยอดอัจฉริยะปานบุตรแห่งสวรรค์ที่ร้ายกาจที่สุดในบรรรดารุ่นเยาว์ของตำหนักฟ้าลี้ลับ!
