หากนางรู้ว่าเหวินเยี่ยนเป็นถึงขนาดนี้ นางจะไม่มีวันพาน้องสาวกลับมาลัทธิบูชาไฟเด็ดขาด!
พอนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาใจก่านหรูเยี่ยนอดไม่ได้ที่จะปวดแปลบ ครั้งนี้เสมือนนางฆ่าน้องสาวกับหลานทางอ้อมแล้วจริงๆ
“ฮ่าๆๆๆ…!!”
หลังได้ยินวาจาขู่ข่มของก่านหรูเยี่ยน เหวินเยี่ยนก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที ค่อยกล่าวเย้ยทิ้งท้าย “ก่านหรูเยี่ยน ลำพังเจ้าตอนนี้ยังเอาตัวเองมิรอด ยังคิดว่าจะล้างแค้นข้าได้หรือ? ช่างไร้เดียงสานัก! แต่เอาเถอะข้าจะเฝ้ารอ…วันที่มิมีทางมาถึงนั่นแล้วกัน..”
กล่าวสิ้นคำ เหวินเยี่ยนก็เหินร่างจากไปทันที
“พี่สาวตอนนี้พวกเราจะทำอย่างไรกันดี พี่สาวเค่อเอ๋อกับซือหลิงต้องตายแน่!”
สื่อเอ๋อดูเป็นกังวลไม่น้อย
“ข้ามิคิดเลยว่าเรื่องราวจะบานปลายถึงขนาดนี้…หากข้ารู้ว่าเหวินเยี่ยนเก็บงำความแค้นที่มีต่อข้าไว้มากมายขนาดนี้ ข้าคงฆ่านางทิ้งไปนานแล้ว! อนิจจาตอนนี้เรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้วพวกเราได้แต่แก้ปัญหาไปทีละอย่าง…ข้าไม่มีวันยอมให้เค่อเอ๋อเป็นอะไรไปแน่ ข้ามีน้องสาวเพียงคนเดียว!”
ในแววตาของก่านหรูเยี่ยนเผยประกายสว่างวาบขึ้นมา “ถึงเวลาแล้วที่ข้าจะย้อนกลับไปยังตระกูลเพื่อบอกท่านแม่กับคนอื่นๆเรื่องเค่อเอ๋อ…หลังจากนั้นข้าจะไปหาท่านอาจารย์และหวังว่าท่านอาจารย์จะช่วยปกป้องเค่อเอ๋อได้”
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ก่านหรูเยี่ยนก็ออกจากลัทธิบูชาไฟ มุ่งหน้ากลับตระกูลของนางทันที
