และตั้งแต่ที่นางเริ่มจำความได้ นางก็อยู่กันสองคนกับแม่ที่ชายเมืองวายุโปรยเสมอมา ไหนเลยจะรู้เรื่องธิดาเทพอะไรนี่ได้!!
จนกระทั่งแม่ของนางป่วยจนตายตก นางที่ไร้ทรัพย์สินอันใด จึงได้แต่ไปขายตัวเป็นทาสเพื่อหาเงินทำศพมารดา สุดท้ายนางก็ได้พบเจอนายน้อย และนั่นประหนึ่งไก่บ้านได้กลับกลายเป็นหงส์ฟ้า ท่องทะยานขึ้นมาจนได้ใช้ชีวิตอย่างที่นางไม่เคยคิดฝันมาก่อน…
“เหอะ! เจ้าคิดว่าเพียงเจ้ากล่าววาจาเช่นนี้เจ้าจะปฏิเสธได้งั้นหรือว่าเจ้าคือ ก่านอวี๋เยี่ยน ธิดาเทพของลัทธิบูชาไฟเรา! เจ้ากับก่านหรูเยี่ยนเป็นพี่น้องฝาแฝดกัน เรื่องนี้ลัทธิบูชาไฟล้วนรู้กันดี…และถึงแม้ว่าเจ้าจักมิยอมรับ อาศัยเพียงใบหน้านี้ของเจ้า ก็มากพอจะพิสูจน์ได้แล้วว่าเจ้าเป็นพี่น้องฝาแฝดของก่านหรูเยี่ยน และเป็นธิดาเทพของพวกเรา ก่านอวี๋เยี่ยน!!”
ตอนนี้เองเหวินเยี่ยนพลันก้าวออกมาในอากาศ สองตามองชมเค่อเอ๋ออย่างยิ้มแย้มแจ่มใส รอยยิ้มไม่ทราบผุดขึ้นที่มุมปากตั้งแต่เมื่อใด “น่าเสียดายที่เจ้ากลับหนีออกจากบ้านก่อนที่จะรู้ความ กระทั่งรักนวลสงวนตัวเป็นเช่นไรยังหารู้ไม่ สุดท้ายไปเสียตัวให้บุรุษตัวดีซะได้…ซ้ำร้ายยังถึงขั้นให้กำเนิดเดียรัจฉานน้อยนั่น”
เดียรัจฉานน้อย?
ได้ยินวาจานี้ของเหวินเยี่ยนเป็นธรรมดาที่เค่อเอ๋อจะมีโทสะ บุตรีของนางไหนเลยอนุญาตให้ผู้อื่นมาดูแคลนด่าว่าได้!
