ทันทีที่เจี่ยงชินกล่าวจบคำ ก็พอดีกันกับศิษย์หอคุมกฏที่พุ่งเข้าบ้านก่านหรูเยี่ยนไปกลับออกมา ในอ้อมแขนของหนึ่งในนั้นยังอุ้มร่างเด็กหญิงตัวน้อยที่กำลั้งดิ้นขัดขืนเอาไว้
“โจรชั่ว! ปล่อยข้านะ…ถ้ายังไม่ปล่อยข้าๆจะไปฟ้องท่านป้าให้มาตีพวกเจ้าให้ตาย! ท่านป้าข้าร้ายกาจมากนะ!!”
เด็กหญิงตัวน้อยดิ้นพล่านไม่หยุด ตะโกนออกมาเสียงเจื้อยแจ้ว
“ซือหลิง!!”
หน้าเค่อเอ๋อถอดสีไปทันใด ยังเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกทั้งร้อนรนหมายไปช่วยบุตรีให้เร็วที่สุด อนิจจานางกลับถูกเหวินเยี่ยนที่เหินกลับมาแล้วเปล่งพลังหยุดร่างเอาไว้อีกครั้ง! และตอนนี้ใบหน้าของเหวินเยี่ยนก็ไร้ซึ่งอาการบิดเบี้ยวมากโทสะอะไรอีก ยังแย้มยิ้มออกมาหน้าระรื่น “ธิดาเทพ ตอนนี้ถึงเวลาที่เจ้ากับเดียรัจฉานน้อยจะไปเที่ยวหอคุมกฏแล้ว!”
“รองจ้าวหอเจี่ยง หรือกระทั่งกับเด็กน้อยท่านยังไร้เมตตาได้ลงคอ?”
ก่านหรูเยี่ยนมองเจี่ยงชินด้วยสองตาแดงฉาน น้ำใสๆล้นออกตา เสียงกล่าวสั่นเครือ
ถึงแม้พลังฝีมือของนางจะดี แต่ให้เทียบกับรองจ้าวหหอคุมกฏแล้ว ยังขาดอยู่บ้าง
เป็นไปไม่ได้เลยที่นางจะชิงตัวผู้ใดหลบหนี ต่อหน้าอีกฝ่าย!
“ไปกันเถอะ”
เจี่ยงชินไม่สนใจวาจาทัดทานของก่านหรูเยี่ยน สิ้นคำกล่าว ร่างมันก็เหินลอยขึ้นไปในอากาศ ขณะเดียวกันก็ปรากฏพลังไร้สภาพดั่งมือที่มองไม่เห็นตรึงร่างเค่อเอ๋อและหอบหิ้วนางให้ลอยติดตามมันขึ้นไป
