ตั้งแต่ที่เค่อเอ๋อมาถึงที่นี่นางก็อาศัยอยู่ที่นี่ไม่ได้ออกไปไหนเลย
เรียกว่าตั้งแต่มาถึงจนกระทั่งนางคลอดบุตรในท้องแล้ว ผู้ที่มาเยือนบ้านหลังนี้นอกจากพี่สาวฝาแฝดของนาง ก็มีเพียง สื่อเอ๋อ สัตว์เซียนทรงพลังที่ติดตามรับใช้พี่สาวฝาแฝดของนางเท่านั้น…
ด้วยระยะเวลา 2 ปีที่ผ่านมาเค่อเอ๋อก็มั่นใจได้ว่าพี่สาวของนางไม่น่าจะคิดร้ายกับนาง นอกจากนี้อีกฝ่ายคล้ายพยายามปกป้องนาง แต่เพราะด้วยเหตุอันใดนางก็มิอาจทราบได้…
อย่างไรก็ตามเค่อเอ๋อไม่อาจคิดออกได้จริงๆ ว่าไฉนเมื่อมาถึงแล้วพี่สาวของนางจึงให้นางรั้งอยู่ที่นี่ตลอดเวลา ไม่เคยพานางไปพบพานครอบครัวของนางตามที่เคยกล่าวบอกเอาไว้เลย?
นางเองก็เฝ้าถามพี่สาวหลายครั้งหลายคา แต่ก็ได้คำตอบกลับมาว่า ‘ยังไม่ถึงเวลา’ เท่านั้น…
หากนางต้องอยู่ที่นี่คนเดียวน่ากลัวว่าคงต้องเบื่อหน่ายและเหงาตายเป็นแน่ นับว่าโชคดีนักที่นางยังมีลูกสาวตัวน้อยคอยปลอบประโลมคลายเศร้า…
ลูกสาวคนนี้ก็เป็นลูกสาวของนางกับต้วนหลิงเทียน
เนื่องจากความคิดถึงนายน้อยผู้เป็นชายคนรัก นางจึงตั้งชื่อบุตรีว่า ต้วนซือหลิง ซึ่งหมายความว่าคำนึงหาต้วนหลิงเทียน
“ท่านแม่แล้วเมื่อใดพวกเราจะได้เจอท่านพ่อหรือ?”
ต้วนซือหลิงกระพริบสองตากลมใสมองถามเค่อเอ๋อ
“อีกมินาน อีกมินานแล้ว…”
