เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่คล้ายอารมณ์มิค่อยสู้ดีสักเท่าไรของจินหั่ว อวิ๋นตงก็ไม่กล้ากล่าวถามวุ่นวายอะไรอีก หลังมองป๋ายลี่หงอีกครั้ง มันก็เลือกจากไป
อย่างไรก็ตามอวิ๋นตงไม่ได้รู้เลยว่าที่จินหั่วกล่าวแทรกขึ้นมานั้น ไม่ใช่เพราะรำคาญมันแต่อย่างไร แต่เพราะหากอวิ๋นตงถามต่อไป มันจะเกี่ยวพันถึงต้วนหลิงเทียน
บิดาบุญธรรมของมันนั้น คือผู้ที่ติดตามอยู่ข้างกายจ้าวตำหนักเมฆาคราม…ยังเรียกได้ว่าเป็นมือขวาของจ้าวตำหนักเมฆาคราม!
หรงหยวน หรือผู้อาวุโสหรง ก็คือบิดาบุญธรรมของมัน!
ในตอนนั้นเมื่อข่าวลือเรื่องตราผนึกมารแพร่มาถึงตำหนักเมฆาคราม มันก็คิดจะออกเดินทางมาที่นี่เช่นกัน เผื่อจะมีวาสนาได้รับตราผนึกมารอะไร ทว่ามันกลับถูกบิดาบุญธรรมหยุดเอาไว้!
ตอนนั้นมันจึงได้รู้ ว่าต้วนหลิงเทียนที่ถือครองตราผนึกมารในข่าวลือ ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นบุตรชายคนเดียวของจ้าวตำหนักเมฆาคราม! นี่หมายความว่าอีกฝ่ายคือจ้าวตำหนักน้อยของพวกมัน!!
สำหรับเรื่องที่ไฉนจ้าวตำหนักน้อยถึงมาร่อนเร่อยู่ด้านนอกแบบนี้ มันก็ถามไถ่ไปแล้ว และได้ความจากบิดาบุญธรรมของมันว่า จ้าวตำหนักจงใจปล่อยให้จ้าวตำหนักน้อยเดินทางฝึกฝนด้วยตัวเอง!
เมื่อรู้ว่าต้วนหลิงเทียนเป็นถึงจ้าวตำหนักน้อย เป็นธรรมดาที่มันจะไม่ปล่อยให้อวิ๋นตงสร้างปัญหาอะไรให้ป๋ายลี่หงลำบากใจ เพราะจะอย่างไรคนผู้นี้ก็คือศิษย์พี่ของจ้าวตำหนักน้อยพวกมัน!!
