หลังจากที่ถูกพลังดังกล่าวดูดร่าง ภาพเบื้องหน้าต้วนหลิงเทียนก็กลายเป็นสีดำก่อนที่จะสว่างขึ้นอีกครั้ง และคราวนี้ภาพเรื่องราวเบื้องหน้าก็เปลี่ยนไปราวคนละโลก มันช่างงดงามเหลือเกิน
แน่นอนว่าไม่ใช่ภาพวาด แต่เป็นสถานที่จริงๆ
ภาพเบื้องหน้าสมควรเป็นมุมหนึ่งในหุบเขาแห่งนี้ มองไปรอบๆมีค่ายกลปกคลุมเอาไว้ ในบรรยากาศเต็มไปด้วยพลังวิญญาณฟ้าดินอันหนาแน่น…
อย่างไรก็ตามต้วนหลิงเทียนไม่ได้รีบดูดซับบ่มเพาะพลัง
ในเมื่อมันถูกเรียกว่าสระวิญญาณ…เช่นนั้นคงไม่ใช่สภานที่ๆมีแค่พลังวิญญาณฟ้าดินหนาแน่นแบบนี้อย่างเดียว! เพราะแม้พลังวิญญาณฟ้าดินแถวนี้จะหนาแน่น แต่ก็เพียงเทียบได้กับชั้น 3 ของเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติเท่านั้น สำหรับต้วนหลิงเทียนแล้ว นี่ไม่ได้มีอำนาจดึงดูดใจเขาสักเท่าไหร่
หลังจากเดินหน้าฝ่าพลังวิญญาณฟ้าดินที่หนาแน่นไปอีกสักพัก เขาก็แลเห็นสระที่กว้างปานทะเลสาบย่อมๆแห่งหนึ่ง
หากแต่น้ำในทะเลสาบดังกล่าวกลับไม่ใช่น้ำธรรมดา มันมีสีขุ่นจนคล้ายกับน้ำนม…เป็นพลังวิญญาณฟ้าดินอันหนาแน่นที่ควบรวมจับตัวจนกลายเป็นของเหลว!
“ไม่น่าแปลกใจเลยที่เรียกว่าสระวิญญาณ…พลังวิญญาณฟ้าดินควบแน่นจนกลายเป็นของเหลวแบบนี้…”
เมื่อเห็นทะเลสาบเบื้องหน้า ต้วนหลิงเทียนก็ล่วงรู้ที่มาของคำ สระวิญญาณ ทันที
ถึงแม้ว่าทะเลสาบแห่งนี้จะไม่ได้ใหญ่โตอะไรมากมาย แต่พลังวิญญาณฟ้าดินเหลวในนั้นก็มีมหาศาลนัก มากพอให้ต้วนหลิงเทียนตกตะลึง!
