“ข้าเกรงว่าหลิงเทียนคนนี้คงไม่ใช่เซียนขัดเกลาขั้นกลางแล้วล่ะ…เขาสมควรเป็นเซียนขัดเกลาขั้นเชี่ยวชาญ!!”
“อะไร!? เซียนขัดเกลาขั้นเชี่ยวชาญ! อายุยังไม่ถึง 40 ปีนี่นะ!?”
“ข้าก็คิดว่ามันเหลือเชื่อ…แต่ความจริงที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเมื่อครู่ ต่อให้ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ”
……
เหล่าศิษย์วังนภากล่าวกระซิบกันดังระงม สายตาที่ใช้มองต้วนหลิงเทียนอีกครั้งยังแฝงเร้นไปด้วยความยำเกรงทั้งนับถือ
ยังไม่ทัน 40 บรรลุถึงเซียนขัดเกลาขั้นเชี่ยวชาญ?
น่ากลัวว่าต่อให้มองผ่านไปทั่วทั้งประวัติศาสตร์ของตำหนักฟ้าลี้ลับก็มีไม่กี่คนที่เป็นเช่นนี้
และตัวตนเหล่านั้นล้วนเป็นบุคคลสำคัญของตำหนักฟ้าลี้ลับทั้งสิ้น ยังกลายเป็นยอดฝีมือที่มีอิทธิพลในภูมิภาคเบื้องล่างของดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าอย่างสูง สุดท้ายก็เดินทางออกจากภูมิภาคเบื้องล่าง มุ่งหน้าสู่ภูมิภาคเบื้องบนอันอุดมไปด้วยยอดฝีมือ…
‘เซียนขัดเกลาขั้นเชี่ยวชาญ!?’
หวางเฟยเซวียนที่เดินเข้ามาปะปนในฝูงชน พอคืนสติกลับมาหลังตกตะลึงจากวาจาผู้คนโดยรอบ สายตาที่ใช้มองต้วนหลิงเทียนก็กลายเป็นซับซ้อนขึ้นมาทันที
“ยังมีศิษย์พี่คนไหนคิดชี้แนะข้าอีกบ้าง?”
ต้วนหลิงเทียนแย้มยิ้มทั้งว่ายตามองกล่าวไปยังฝูงชนด้วยท่าทีสุภาพ ทำให้ศิษย์วังนภาหลายคนรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา หลายคนเลือกที่จะก้มหน้าไม่กล้าสบตาเขา…
