และตอนนี้นางกำลังมองต้วนหลิงเทียนที่กำลังเผชิญหน้ากับศิษย์วังนภาด้วยรอยยิ้มบางๆ ก่อนที่จะเชิดหน้าเผยอปากกล่าวอย่างสะใจ “ฮึ! ของขวัญที่ข้าจัดให้รอบนี้เจ้าชอบหรือไม่เล่า…ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะเจ้าไม่ให้สิทธิ์ข้าเข้าสระวิญญาณเองนะ!”
ฟังจากวาจาที่นางกล่าวพึมพำแล้ว ที่แท้เงาร่างสตรีที่ซ่อนตัวอยู่นี้กลับเป็น หวางเฟยเซวียน หลานสาวคนดีของผู้นำคฤหาสน์ดาบทรราช!
ตอนแรกแม้ต้วนหลิงเทียนจะได้รับสิทธิ์เข้าสระวิญญาณจากรองจ้าววัง ก็ไม่มีใครกล้าแสดงความไม่พอใจอะไรมากมาย
อย่างไรก็ตามด้วยการยั่วยุกระตุ้นทั้งใส่ไฟของหวางเฟยเซวียน ยิ่งมายิ่งทำให้ไฟโทสะและความไม่ยินยอมในใจศิษย์ทั้งหลายลุกฮือขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายพวกมันถึงขั้นรวมตัวกันมาบ้านต้วนหลิงเทียนแบบนี้!
“อ่า ข้าไม่เสียเปรียบ”
แววตาประหลาดใจของศิษย์วังนภา ต้วนหลิงเทียนย่อมเห็นชัด แต่เขาไม่ได้แยแสอะไร
ดั่งคำที่ว่า ‘ผู้คนล้วนมึนเมา เพียงเราที่สร่าง’ ตอนนี้เขามีความรู้สึกเช่นนี้
(คนอื่นไม่รู้เรื่อง มีเพียงตัวเองที่กระจ่าง)
อันที่จริงทันทีที่เขาเดินออกมาจากประตูบ้าน สองตาเขาก็ใช้ออกด้วยเนตรเทวะที่ผู้เฒ่าหั่วถ่ายทอดมา ตรวจสอบด่านพลังฝึกปรือของชายทั้ง 3 คนที่หมายบุกเข้าบ้านเขาเรียบร้อยแล้ว…พลังฝึกปรือของพวกมันล้วนบรรลุถึงแค่เซียนขัดเกลาขั้นกลางเท่านั้น
ไม่ต้องกล่าวถึงเซียนขัดเกลาขั้นกลางแค่ 3 คน ต่อให้มีนับสิบนับร้อยก็ไม่พอมือต้วนหลิงเทียนด้วยซ้ำ!
