ตอนที่ 1,710 : ฮ่องเต้ฝูเฟิง!
“ใต้เท้า…”
ถึงแม้ฮั่วจินจะเร่งเร้าปราณแรกกำเนิดออกมาสุดตัวหมายคุ้มกันชีวิตตัวเอง แต่มันก็ไม่ได้รู้สึกปลอดภัยขึ้นแม้แต่น้อย… ยามกล่าวกับอากาศว่างเปล่า มือเท้ายังสั่นระริกไม่รู้ตัว ใจกลัวนัก!
เมื่อด่านพลังฝึกปรือบรรลุถึงขีดขั้นหนึ่ง คิดก้าวหน้าสักครายังยากเย็นแสนเข็ญ ด้วยเหตุนี้ความต่างของพลังฝีมือแต่ละขอบเขตจึงเหลื่อมล้ำกันมาก
แม้จะเป็นแค่ขีดขั้นเล็กๆในขอบเขตพลังเดียวกันแต่ความต่างก็มากมายแล้ว
เซียนดั้งเดิมขั้นสูงสุด กับเซียนขัดเกลาขั้นต้น แม้จะขวางกั้นด้วยก้าวเล็กๆก้าวหนึ่ง แต่ช่องว่างของพลังต่างกันปานนรกสวรรค์!
เช่นนั้นเมื่อเผชิญหน้ากับยอดฝีมือขอบเขตเซียนขัดเกลาที่ซุ่มซ่อนในเงามืด ฮั่วจินไม่อาจไม่กังวล เพราะเห็นชัดว่าอีกฝ่ายไม่คล้ายพึงพอใจมันสักเท่าไหร่!
“เหอะ!”
เสียงแค่นสบถเย็นเยือกหนึ่ง ดังขึ้นขัดคำของฮั่วจิน
หลังจากนั้นเสียงแหบแห้งพลันก้องดังมาจากทั่วสารทิศอีกรอบ “มิคิดว่าพวกเจ้าจักโง่เขลาสมองกลับได้ถึงเพียงนี้! ป๋ายลี่หงเป็นศิษย์พี่ของต้วนหลิงเทียน หากมันถูกพวกเจ้าทรมานจนตายตก ต้วนหลิงเทียนมิพ้นต้องระวังตัวมากกว่าเดิม กระทั่งอาจจะเลือกหลบซ่อนตัวปิดด่านฝึกปรือนับสิบปี เลวร้ายเข้าหน่อยก็อาจมิหวนกลับมาเมืองหลวงฝูเฟิงอีกเลย…”
“แต่ข้าต้องการตราผนึกมาร! การกระทำอุบาทว์ของพวกเจ้าตระกูลราชวงศ์ครั้งนี้นับว่าทำให้ข้าขัดใจนัก!!”
