เมื่อเห็นว่ามีหลุมโลหิตอยู่ที่หว่างคิ้วฉีจิ้ง ทั้งทั่วร่างกลับอ่อนยวบปานกระดูกแหลกเหลว โลหิตแห้งกรังยังเปรอะไปทุกส่วน สีหน้าของอาวุโสเบื้องหลังฉีอี้เฉิงก็เปลี่ยนไปร้ายแรง
ด้วยอาการบาดเจ็บขนาดนี้เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีชีวิตรอด…
“ไม่จริง! เป็นไปมิได้!!”
ฉีอี้เฉิงดูดรั้งร่างเบื้องหน้ามาอุ้มไว้ด้วยตัวเองทันที ก่อนที่จะรีบร้อนหยิบไข่มุกวิญญาณเม็ดหนึ่งออกมาอย่าลนลาน
ไข่มุกวิญญาณเม็ดที่ว่า เป็นของบุตรชายมัน ฉีจิ้ง!
และไข่มุกวิญญาณดังกล่าวยังอยู่ดีไม่ปริแตก นั่นหมายความว่าบุตรชายมันยังไม่ตาย!!
พอเห็นฉีอี้เฉิงหยิบไข่มุกวิญญาณออกมา ทั้งทำสีหน้าอื้ออึงไม่เชื่อ ผู้คนที่อยู่ด้านหลังมันก็อดไม่ได้ที่จะขนลุกซู่…
“นี่คือไข่มุกวิญญาณของจิ้งเอ๋อ…จิ้งเอ๋อยังมิตาย!!”
น้ำเสียงฉีอี้เฉิงเผยความมั่นใจออกมา เพราะไข่มุกวิญญาณไม่มีทางผิดพลาด!!
“อันใดนะ!?”
“ยังมิตายหรือ?”
“หว่างคิ้วทั้งหลังศีรษะมีรอยเจาะทะลวง ดวงจิตแตกสลายวิญญาณกระจัดกระจาย พลังชีวิตทั้งพลังวิญญาณสาบสูญ…ด้วยอาการร้ายแรงเช่นนี้นายน้อยยังมิตาย? เป็นไปได้ด้วยหรือ?”
……
ตอนนี้ไม่เพียงแต่อาวุโสที่อยู่ด้านหลงฉีอี้เฉินเท่านั้น หากแต่เหล่าผู้ที่ติดตามออกมาไม่ว่าจะเป็นเหล่าอาวุโสหรือคนรุ่นเยาว์ที่กลับมาพร้อมฉีเสิ่นก็ไม่อยากจะเชื่อ
