ด้วยเหตุนี้คฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องจึงมีความหวังอันแรงกล้าว่าจะได้หวนคืนสู่ความรุ่งโรจน์ในกาลก่อน!
เผชิญกับความหวังของคนทั้งคฤหาสน์ ไหนเลยคนเป็นผู้นำยังละวางเรื่องราวส่วนตัวไม่ได้?
“หืม? อาวุโสฉีเสิ่น นี่ข้าได้ยินอะไรผิดไปรึเปล่า?”
พอได้ยินเสียงผ่านปราณจากฉีเสิ่น ต้วนหลิงเทียนหันไปฉีกยิ้มกว้างกล่าวออกเสียงดังฟังชัด “นี่ท่านขอให้ข้าเข้าร่วมคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่อง โดยที่ยินดีละวางความแค้นฆ่าหลานชายงั้นเหรอ? แล้วนี่อย่าได้บอกข้านะว่ากระทั่งผู้นำของท่านยังยินดีละวางความแค้นฆ่าบุตรชายคนเดียวของมันด้วยอีกคน และจะไม่มาสร้างปัญหาให้ข้าภายหลังจริงๆ?”
พอต้วนหลิงเทียนกล่าววาจาประโยคนี้ออกมา ผู้คนโดยรอบก็อึ้งกิมกี่กันหมด!
ทุกคนไม่คิดไม่ฝันจริงๆ ว่าฉีเสิ่นยังจะกล้ายืนข้อเสนอให้ลี่เฟิงแบบนี้! ต้องทราบด้วยว่าก่อนหน้าเป็นมันที่คิดลงมือเข่นฆ่าผู้อื่นเค้าด้วยซ้ำ!!
อย่างไรก็ตามเรื่องนี้เริ่นจงกับหลิวหงกวงเข้าใจฉีเสิ่นดี เพราะสุดท้ายแล้วพรสวรรค์ของลี่เฟิงน่ากลัวเกินไป! หากไม่มีข้อผิดพลาดอะไร ในภายภาคหน้าขุมพลังใดที่รับตัวลี่เฟิงไป..ต้องกลายเป็นขุมพลังกึ่งชั้น 3 ได้แน่!
ครู่หนึ่งทั้งคู่จึงหันไปมองฉีเสิ่นด้วยสายตาดุร้ายทันที
“สหายน้อยลี่เฟิง อย่าได้หลงเชื่อวาจาของมันเชียว! มันแค่คิดล่อเจ้าให้ร่วมเดินทางไปกับมันและจะฆ่าเจ้าทิ้งระหว่างทางเป็นแน่!!”
