ต้วนหลิงเทียนเลิกคิ้วขึ้นทันใด แม้จะอยู่ไกลห่างแต่เขายังสัมผัสได้ถึงความไม่ธรรมดาของเขตแดนพุทธองค์ แม้ว่ากลิ่นอายพลังจะไม่รุนแรงดุร้ายเหมือนเขตแดนหมื่นกระบี่ของเขา แต่หากเทียบกับเขตแดนทั่วไปยังนับว่าร้ายกาจนัก!
แถมแต่ละอริยาบทหรือปางต่างๆของพระพุทธรูปยังให้ความรู้สึกแตกต่างกันไป
บางรูปเผยใบหน้าอารีย์เปี่ยมเมตตา บางรูปให้ความรู้สึกเกรี้ยวกราดดุร้าย บ้างยิ้มราวกับยินดีมีสุข บ้างร่ำไห้ราวกับเวทนาเศร้าหมอง บ้างก็บูดบึ้งปานมีคนติดหนี้แล้วไม่ยอมชำระ…
ขณะเดียวกันนั้นเองเขตแดนของจิ้งชวีจวี่ก็ก่อเกิดแล้วเสร็จเช่นกัน
เขตแดนของจิ้งชวีจื่อนั้น ภายในเขตแดนกลับเต็มไปด้วยไอพลังสีน้ำเงินอันคล้ายคลึงกับสีชุดนักพรตของมัน
และภายในเขตแดนอันเต็มไปด้วยไอพลังสีน้ำเงินนั้น ทุกคนสามารถแลเห็นกระบี่พลังเล่มเขื่อง 2 เล่มที่กำลังเคลื่อนไหววนเวียนไปมาเป็นวงได้ชัดถนัดตา
กระบี่แต่ละเล่มนั้นเรียกว่า มีความยาวมากกว่า 30 หมี่ ทั้งกว้างราว 2 หมี่ พวกมันโคจรรอบกายจิ้งชวีจื่อด้วยความเร็วที่ไม่ช้าหรือเร็วเกินไป คล้ายกำลังปกป้องคุ้มครองจิ้งชวีจื่อ
“เขตแดนทวิภาวะ!!”
ตอนนี้เองต้วนหลิงเทียนพลันได้ยินเสียงอุทานด้วยความชื่นชมจากผู้คน
“หืม? เขตแดนทวิภาวะงั้นเหรอ!?”
ต้วนหลิงเทียนสะท้านไปทันใด สำหรับคำ ‘ทวิภาวะ’ นั้น ไม่ใช่อะไรที่แปลกใหม่สำหรับเขาเลย!
