โชคร้ายนัก ภายใต้สายตาของทุกคน ฉีจิ้งที่มองต้วนหลิงเทียนอยู่เมื่อครู่ ไม่นานมันก็หันไปมองหลวงจีนลายบุปผาและจิ้งชวีจื่ออีกครั้ง
“นั่นมันคิดจะท้าหลวงจีนลายบุปผาหรือไม่ก็จิ้งชวีจื่องั้นเหรอ?”
จังหวะนี้ผู้ชมอดไม่ได้ที่จะมึนงง
ส่วนต้วนหลิงเทียนรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย…
“ฮึ่ม! มันมองลี่เฟิงแต่สุดท้ายก็มิได้ท้าลี่เฟิง…มันมองหลวงจีนลายบุปผากับจิ้งชวีจื่อ ก็มิแน่ว่าจะท้าหนึ่งในนั้นเสียหน่อย!”
ไม่ทราบว่าเป็นผู้ใดโพล่งออกมา แต่น้ำเสียงออกเหยียดๆอย่างเห็นได้ชัด
“ข้าคิดว่ามันก็แค่มองไปเรื่อยๆนั่นล่ะ…ข้ามิคิดว่ามันจะกล้าท้าหลวงจีนลายบุปผากับจิ้งชวีจื่อจริงๆหรอก”
หลายคนเห็นด้วย
และปรากฏว่าหลายคนเดาถูก เพราะไม่นานฉีจิ้งก็ละสายตาออกจากหลวงจีนลายบุปผาและจิ้งชวีจื่อจริงๆ
“นั่นไง! ข้าพเจ้าว่าแล้วเชียว!!”
“ข้าก็บอกแล้วว่าฉีจิ้งมันมิกล้าท้าทายหลวงจีนลายบุปผากับจิ้งชวีจื่อตอนนี้หรอก!”
……
มีหลายคนที่เผยยิ้มเชิดๆ ชักสีหน้าประมาณว่า ‘ข้าพเจ้าว่าแล้วว่าต้องเป็นเช่นนี้’ ออกมา แววตาที่พวกมันใช้มองฉีจิ้ง คล้ายจะเพิ่มความดูแคลนขึ้นอีกส่วน…
