เผชิญหน้ากับฉีค่าน ต้วนหลิงเทียนยังคงสงบอย่างที่เคยเป็น เขารู้ว่ามันจะเป็นอีหร็อบนี้ตั้งแต่เห็นฉีค่านเผยยิ้มแสยะตอนฉีกังบินไปหามันแล้ว
“เจ้าไม่กลัวหลานชายของเจ้าจะประสบชะตาเดียวกันกับคนของคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องเมื่อครู่หรือไง?”
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองถามฉีเสิ่นออกมาด้วยรอยยิ้มเฉยเมย ในน้ำเสียงยังเผยความมั่นใจในตัวเองอย่างสูง
หลังจากได้ยินคำถามของต้วนหลิงเทียน กอปรทั้งเห็นความมั่นใจที่ฉายชัดบนใบหน้าของต้วนหลิงเทียน ฉีเสิ่นพลันหน้าเคร่งใจสั่นขึ้นมาทันใด ‘ลี่เฟิงผู้นี้…ไฉนมั่นใจนักเล่า?’
