สำหรับการบุกไปครอบครองพื้นที่อื่น หรือต่อสู้กับขุมพลังชั้น 4 ขุมอื่นนั้น ไม่ค่อยจะเป็นตัวเลือกที่ดีสักเท่าไหร่ เพราะมีคำหนึ่งกล่าวไว้ว่า ‘มังกรพลัดถิ่นหรือจะสู้งูดินเจ้าที่’
‘ตาย! พวกมันทุกตัวต้องตาย!!’
หากมีใครสังเกตสีหน้าของฉีเสิ่นให้ดีล่ะก็ จะพบว่ายามนี้กล้ามเนื้อใบหน้ามันทั้งเกร็งทั้งกระตุก ท่าทางกำลังมีโมโหไม่น้อย!
ผู้สืบทอดของวัดฟ่านเทียนกับศาลเจ้าชุนหยางล้วนเป็นชนชั้นอัจฉริยะน่ากลัวทั้งนั้น! สำหรับคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องแล้วนี่ไม่ใช่เรื่องดีแม้แต่น้อย!
“เหอะ!”
ห่างออกไประยะหนึ่ง นักพรตชราอันเป็นผู้นำของศาลเจ้าชุนหยางเองก็กำลังจับตาดูฉีเสิ่นอยู่เช่นกัน พอเห็นสีหน้าแววตาเผยเจตนาฆ่าฟัน มันก็แค่นคำออกมาเสียงเย็น ‘คฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่อง ข้าไม่มีวันเปิดโอกาสให้พวกเจ้าทำลายอนาคตของศาลเจ้าชุนหยางข้าได้แน่!’
เห็นได้ชัดว่าผู้นำศาลเจ้าชุนหยางก็คิดเห็นตรงกันกับเจ้าอาวาสวัดฟ่านเทียน ต่างหาวิธีปกป้องศิษย์ของตัวเต็มที่!
‘วัดฟ่านเทียน ศาลเจ้าชุนหยาง…น่าประทับใจจริงๆ! คฤหาสน์คลื่นขจีแม้จะเป็นขุมพลังชั้น 5 เหมือนกัน แต่รุ่นเยาว์กลับขาดแคลนชนชั้นยอดฝีมือนัก!!’
ต้วนหลิงเทียนพูดในใจ
เท่าที่รู้มา…น่ากลัวรุ่นเยาว์ที่มีพรสวรรค์สูงที่สุดในคฤหาสน์คลื่นขจี สมควรเป็นหานเฉวี่ยไน่!
ส่วนยอดฝีมือขอบเขตเซียนขัดเกลาที่มีอายุต่ำกว่า 50 ปี…ดูเหมือนจะไม่มีสักคน!