เหล่าผู้ฝึกตนที่อยู่ขุมพลังต่ำชั้นลงมาและผู้ฝึกตนพเนจร ย่อมไม่ได้ใส่ใจเรื่องอันดับในการประลองมากเท่าใด ทั้งหมดเพียงอยากเข้าร่วมและต่อสู้เต็มกำลังด้วยหวังว่าจะได้รับชื่อเสียงขึ้นมาจนเป็นที่จดจำบ้างก็เท่านั้น! แม้มันจะโด่งดังแล้วดับไปในเวลาอันสั้นดั่งพลุไฟ แต่กาลครั้งหนึ่งมันก็อยากได้ชื่อว่าเคยเข้าประลองรายยอดนักรบฟ้าลิ่วล่อง และมีผู้คนจดจำได้…
อีกทั้งในการประลองจัดอันดับยอดนักรบฟ้าลิ่วล่อง หากใครโดดเด่นถึงขั้นเข้าตาผู้คนขึ้นมาล่ะก็ นามก็จะถูกจดจำไปนานแสนนานในเขตอิทธิพลหลักของคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่อง!
ในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า มีไม่กี่คนที่สามารถทะลวงขอบเขตพลังไปถึงขั้นทลายบ่วงแห่งความตาย จนสามารถมีชีวิตอยู่ได้ตลอดไป เรียกว่าแม้หลายคนจะมีอายุที่ยาวนานขึ้น…แต่สุดท้ายสักวันพวกมันก็ต้องตาย!
ดังนั้นแล้วในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าแห่งนี้ กว่า 9 ใน 10 ส่วนของผู้ฝึกตน ล้วนหวังอยากจะเหลือนามกระเดื่องทิ้งไว้ในโลกหล้าก่อนที่อายุขัยจะหมดลง…
เพราะมีเพียงเช่นนั้น พวกมันจึงถือได้ว่าใช้ชีวิตคุ้มค่าแล้ว…
เช่นนั้นการประลองยอดนักรบฟ้าลิ่วล่องที่จะจัดขึ้นทุกๆ 50 ปี ก็เป็นหนึ่งในเวทีที่มีโอกาสให้พวกมันได้เฉิดฉายและกลายเป็นที่จดจำ ทำให้มีผู้ฝึกตนพเนจรไร้สังกัดไม่น้อยมาเข้าร่วม
แน่นอนว่าถึงแม้ผู้ฝึกตนพเนจรบางคนจะยอดเยี่ยม อนิจจาแต่โดยรวมแล้วก็ด้อยกว่าศิษย์ของขุมพลังชั้นนำ
