เด็ก ๆ มีความเห็นต่างกันเรื่องการศึกษาเล่าเรียน
บ้างอิจฉาที่ผู้ตรวจสอบบัญชีได้เงินเดือนและรู้สึกว่าเพียงอดทนเล่าเรียนไม่กี่ปี นับได้ว่าคุ้มค่าไม่น้อย บ้างไม่เห็นด้วยเพราะคิดว่าผู้ตรวจสอบบัญชีเงินเดือนไม่มากเท่ารายได้จากการเพาะปลูก ดูอย่างครอบครัวของพวกเขา ตอนนี้ต่างก็มีที่ดินเป็นของตัวเอง จำเป็นต้องเป็นผู้ตรวจสอบบัญชีด้วยหรือ?
ต้าเป่า “…”
นั่นเป็นเพราะท่านย่าของข้า ไม่เช่นนั้นเจ้าคิดว่าการทำไร่ไถนาจะ ‘ทำเงิน’ ได้หรือ?
ช่างเถิด ข้าไม่เถียงก็แล้วกัน
ดังที่ท่านย่ากล่าวไว้ว่าไม่มีทางปลุกผู้ที่แสร้งหลับใหลได้
เรื่องของเด็กเล็กผู้นี้ย่อมไปไม่ถึงหูเย่อวี๋หราน
แม้ต้าเป่าจะมักเล่าเรื่องที่เขากับเอ้อร์เป่าทำให้เย่อวี๋หรานฟัง แต่เขาก็ไม่ได้ ‘สาธยาย’ ทุกสิ่ง ยังคงปิดปากเก็บ ‘ความลับ’ กับเพื่อน ๆ เอาไว้
เย่อวี๋หรานไม่ได้ใส่ใจนัก ขอเพียงพวกเขาไม่ได้ทำเรื่องผิดพลาด จะมี ‘ความลับ’ บ้างก็เป็นเรื่องธรรมดา
การเก็บเกี่ยวช่วงสารทฤดูทำให้ชาวบ้านในหมู่บ้านสกุลจูงานยุ่งหัวหมุน ทุกคนต่างทำงานในสภาพเหงื่อโซมกายท่ามกลางอากาศร้อนระอุ
การเก็บเกี่ยวประจำปีเช่นนี้ ใครจะกล้าเกียจคร้านกัน?
พวกเขาหัวเราะยิ้มแย้มเสียจนปิดปากไม่ลง
“หญิงปากสว่าง เจ้ายิ้มกว้างเช่นนี้ ปีนี้ครอบครัวเจ้าเก็บเกี่ยวได้มากเท่าไหร่?” บางคนเห็นหญิงปากสว่างไม่เพียงแต่ไม่ก่อเรื่องวุ่นวาย แต่ยังอารมณ์ดีทั้งวันจึงอดถามไม่ได้
ช่วยไม่ได้ มีปีไหนที่ท