“เหลวไหล! นั่นจะเป็นไปได้อย่างไร!? จะอย่างไรมันก็เป็นถึงนายน้อยคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่อง! แถมพลังฝีมือก็มิใช่ต่ำทราม จะพลาดการประลองจัดอันดับสุดยอดนักรบไปได้อย่างไร!?”
“นั่นสิ การประลองจัดอันดับสุดยอดนักรบเพียงจัดขึ้นทุกๆ 50 ปีเท่านั้น และยังจำกัดอายุที่จะเข้าร่วมไว้แค่ 50 ปีเช่นกัน กล่าวได้ว่าแต่ละคนล้วนมีโอกาสเพียงครั้งเดียวเท่านั้นตลอดชั่วชีวิต ไหนเลยยังไม่เข้าร่วมได้?”
“ถูก! ถึงแม้จะไม่ต้องการชื่อเสียง แต่หากคิดรับตำแหน่งผู้นำคนต่อไปของคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่อง ก็จำเป็นต้องติดอันดับในรายนามยอดนักรบฟ้าลิ่วล่องเสียก่อน…เท่าที่ข้ารู้ผู้ที่ไม่ติดอันดับล้วนหมดสิทธิ์เป็นผู้นำ! นี่เป็นกฏเหล็กของคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องที่สืบทอดกันมานาน!!”
“ข้าเองก็ได้ยินเรื่องนี้มาเหมือนกัน…แปลกนัก อาวุโสหลักของคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องพาคนมาขนาดนี้ แต่กลับไร้วี่แววฉีจิ้ง…นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน?”
“หรือเกิดเรื่องผิดคาดอันใดกับมันหรือไม่?”
……
ในหุบเขาหลิงหลงเริ่มฮือฮาขึ้นมาด้วยความสนใจไม่น้อย ถกประเด็นดังกล่าวกันยกใหญ่
“เหอะ! หยิ่งผยองนัก!!”
“ในแง่พลังฝีมือผู้อื่นก็เหนือกว่ามัน แต่ป่านนี้แล้วยังไม่มาอีก ยังจะเป็นเรื่องอะไรได้?!”
