ทันใดนั้นชายหนุ่มที่เดินพลังบนเตียงพลันลืมตาออกมาเผยประกายตาดั่งฟ้าฟาด จับจ้องไปยังชายหนุ่มหลังค่อมที่พึ่งเดินเข้ามาตาเขม็ง ด้วยอีกฝ่ายเอาแต่ยืนจ้องไม่ทำตามคำสั่ง…
“นายน้อย”
เมื่อเห็นอีกฝ่ายจับจ้องมองมาทั้งย่นคิ้วด้วยคล้ายจะไม่พอใจ ชายหนุ่มหลังค่อมเร่งกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว แถมมันยังผงะไปด้วยความตกใจ สุดท้ายสองขาคล้ายไร้เรี่ยวแรงจึงหกล้มลงไปทั้งอย่างนั้น
“ขออภัยด้วยนายน้อย! ข้ามิได้ตั้งใจ! ข้ามิได้ตั้งใจ!!”
เมื่อเห็นชายหนุ่มบนเตียงที่กำลังเดินพลังดูดซับปราณโลหิตขมวดคิ้ว เผยแววตาเย็นเยือก ชายหนุ่มหลังค่อมเร่งร่ำร้องออกมาเสียงหลง มันยังลุกขึ้นยืนอย่างกระฉับกระเฉงแม้แผ่นหลังพิกลพิการ มือสะบัดใช้พลังไร้สภาพหอบหิ้วศพแห้งกรังให้วูบเข้ามาหาตัว ก่อนที่จะพุ่งร่างออกประตูไปพร้อมสพดังกล่าว แล้วปิดประตูลงทันที…ประตูปิดแล้วมันก็มองไปยังประตูด้วยใบหน้าโล่งใจมือยังยกขึ้นมาลูบอกพร้อมพ่นลมเบาๆปานกำลังปลอบขวัญตัว
ทำราวกับชายหนุ่มบนเตียงในห้องเป็นสัตว์ร้ายที่น่าหวาดกลัวอย่างไรอย่างนั้น
หลังจากที่ชายหนุ่มหลังค่อมพาศพแห้งกรังจากไป ชายหนุ่มที่นั่งขัดสมาธิเดินพลังบนเตียงพลันค่อยๆคลายคิ้วที่ขมวดลง ก่อนจะพึมพำกับตัวเบาๆ “หลังจากนี้อีก 10 เดือน ตราบใดที่มีสตรีมากพอให้ข้าดูดซับพลังหยิน อย่างน้อยๆข้าสมควรทะลวงถึงเซียนขัดเกลาขั้นกลางได้ทันก่อนจะเริ่มการประลอง…”
