“ไป! รีบไปแจ้งเตือนยาโถวน้อยโง่งมนั่นเสีย ว่าให้รีบขับไล่บุรุษผู้นั้นไปให้พ้น…หากข่าวเรื่องนี้แพร่ออกไปถึงหูนายน้อยคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่อง นางจักมิได้ตกตายคนเดียว แต่คฤหาสน์คลื่นขจีจะต้องถูกกลบฝังไปพร้อมกับนาง!!”
หานซิ่นมองไปยังชายชราในชุดสีเขียวด้านขวา ก่อนที่จะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเข้มขรึม
ชายชราในชุดสีเขียวเป็นผู้อาวุโสในคฤหาสน์คลื่นขจขีคนหนึ่ง มันมักรอรับคำสั่งและดูแลเรื่องราวต่างๆให้หานซิ่น ทั้งยังบูชาหานซิ่นราวกับเทพเซียน
พอได้ยินคำสั่งของหานซิ่นมันก็เร่งรับคำ และไปหาหานเฉวี่ยไน่ทันที
“คุณหนูใหญ่ท่านสมควรรู้ดีว่าบัดนี้ท่านมิได้เป็นแค่คุณหนูใหญ่แห่งคฤหาน์คลื่นขจีเท่านั้น แต่ท่านยังเป็นคู่หมั้นของนายน้อยคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องอีกด้วย…หากผู้อื่นพบว่าท่านให้บุรุษมาร่วมอาศัยใต้ชายคาเดียวกัน ยังฟังดูเป็นอันใดได้? ข้ากลัวว่าหากนายน้อยคฤาหสน์ฟ้าลิ่วล่องมาได้ยินเข้า…คงไม่มีวันปล่อยเรื่องนี้ไปแน่!”
เมื่อชายชราชุดเขียวเห็นหานเฉวี่ยไน่ มันก็เปิดประตูเห็นภูผากล่าวออกมาทันที
“มาหาข้าเพียงเพราะคิดบอกเรื่องนี้?”
เมื่อเผชิญหน้ากับสุนัขรับใช้ข้างกายหานซิ่น หานเฉวี่ยไน่เพียงกล่าวตอบออกไปอย่างไร้แยแส “เช่นนั้นอาวุโสเค่อเชิญกลับไปเถอะ ข้าไม่ส่งนะ”
อาวุโสฝ่ายในของคฤหาสน์คลื่นขจีคนนี้ เรียกว่า หานเค่อ
