หากมันยืนยันได้แล้วว่าหานเฉวี่ยไน่ไม่มีสหายเช่นเขา น่ากลัวว่ามันคงไม่เหลือความสุภาพอะไรอีกต่อไป ไม่เพียงเท่านั้นมันกระทั่งจะลงมือสังหารต้วนหลิงเทียนอย่างอำมหิตอีกด้วย
ความคิดของเจ้าเมืองคลื่นขจีผู้นี้ต้วนหลิงเทียนไหนเลยจะไม่รู้ได้ แต่เขาก็ไม่มีความกังวลแม้แต่น้อย
เพราะเขารู้จักคุณหนูใหญ่ของคฤหาสน์คลื่นขจีจริงๆ ว่าเป็นหานเฉวี่ยไน่ เด็กสาวตัวน้อยที่ชมชอบติดตามไปเล่นกับเขาและมักเรียกหาเขาว่า พี่ใหญ่หลิงเทียน ไม่ขาดปาก
“ท่านเจ้าเมืองรบกวนฝากวาจาของข้าไปกล่าวบอกเฉวี่ยไน่หน่อยได้หรือไม่?”
ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะเชื่อมั่นว่า หานเฉวี่ยไน่ต้องรู้ทันทีว่าเป็นเขาตั้งแต่ที่ได้ยินนามหลิงเทียน
แต่ตอนนี้เขาตัดสินใจที่จะเพิ่มความมั่นใจให้นาง
“ย่อมได้”
เจ้าเมืองพยักหน้ารับ ในสายตาของมันเรื่องนี้นับว่าเล็กน้อยนัก
“ให้คนของท่านบอกเฉวียไน่ที ว่า พี่ใหญ่หลิงเทียนอยู่นี่แล้ว”
ต้วนหลิงเทียนกล่าว
พี่ใหญ่หลิงเทียน?
หลังได้ยินวาจาฝากบอกนี้ของต้วนหลิงเทียน ลูกตาของเจ้าเมืองคลื่นขจีหดเล็กลงทันที
การที่อีกฝ่ายกล่าวให้ฝากวาจาไปบอกแบบนี้ ทำให้มันรู้สึกกริ่งเกรงชายหนุ่มเบื้องหน้าขึ้นมาไม่น้อย
เพราะสุดท้ายแล้ว ผู้คนคงไม่มีใครเรียกหากันเช่นนี้หากไม่สนิทสนมจริงๆ
แต่ฟังวาจาฝากบอกของชายหนุ่มนามหลิงเทียนผู้นี้เถอะ! หรือปกติแล้วคุณหนูใหญ่ของมันเรียกหาอีกฝ่ายว่า พี่ใหญ่หลิงเทียน จริงๆ?
