มากกว่า 9 ส่วนของผู้คน ล้วนคิดว่าตราผนึกมารยังอยู่ในมือต้วนหลิงเทียน!
อย่างไรก็ตามไม่มีใครรู้ว่าต้วนหลิงเทียนอยู่ที่ไหน
ถึงกระนั้นก็ยากที่จะหยุดยั้งมวลชนและขุมพลังต่างๆในการเข้ามาเยือนประเทศฝูเฟิง เพราะพวกมันคิดว่านี่อาจเป็นข่าวลวง!
จนเมื่อพวกมันเห็นอ๋องเฉียนกล่าวคำสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้ากับตาพวกมันถึงจะเชื่อ!
ด้วยเหตุนี้อ๋องเฉียนจึงรู้สึกสลดหดหู่ใจนัก มีตัวตนอันทรงพลังแวะเวียนผ่านมาทีไร มันต้องกล่าวคำสาบานซ้ำใหม่อีกรอบ เพื่อที่จะตัดปัญหาจากการล่วงเกินอีกฝ่าย…
เรียกว่ามันกล่าวคำสาบานแบบเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนไม่อาจนับได้!
“เรียนองค์ชาย 4 ตอนนี้คนของตระกูลหลินมาถึงแล้วขอรับ”
ข้ารับใช้ที่พึ่งออกไปส่งแขกอันเป็นยอดฝีมือคนหนึ่งกลับไป จำต้องกลับเข้ามารายงานอีกครั้ง
ส่วนผู้มาใหม่นั้นกลับเดินติดตามข้ารับใช้ดังกล่าวมาอย่างไม่แยแส ก้าวอาดๆเข้ามาในโถงประชุมอย่างไม่ไว้หน้าผู้ใดทั้งสิ้น!
เรียกว่าชายวัยกลางคนที่ทำหน้าที่รับส่งแขกถึงกับหน้าเสียไปทันใด มีโมโหไม่น้อย!
“เจ้า…พวกเจ้าทั้ง 2 ไฉนถึงได้รีบร้อนเข้ามานัก ที่นี่จวนอ๋องเฉียน พวกเจ้ากลับกล้าหยาบคายถึงเพียงนี้!!”
ชายวัยกลางคนที่กลับมารายงานหันไปตวาดกล่าวอย่างไม่พอใจ เรียกว่าไม่สนใจว่าทั้งคู่จะเป็นใครด้วยซ้ำ
อนิจจานั่นเป็นวาจาประโยคสุดท้ายในชีวิตของมัน
“เหอะ!”
