ก่อนหน้านี้นางยังไม่รู้ถึงคุณค่าที่แท้จริงของตราผนึกมาร แต่พอมาถึงดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า นางจึงได้รับทราบว่าตราผนึกมารคือยอดศาสตราเซียน ในรายนามศาสตราเซียนผู้ยิ่งใหญ่ทั้ง 10
“พี่ใหญ่ต้วนมอบตราผนึกมารให้อ๋องเฉียนจริงหรือ?”
พอได้ยินว่าต้วนหลิงเทียนมอบตราผนึกมารให้อ๋องเฉียน สีหน้าเฟิ่งเทียนหวู่ก็เหยเกทันที นางยังเข้าใจความรู้สึกไม่ยินยอมของเขาได้ด้วยซ้ำ
อย่างไรก็ตามพอนางได้รู้ว่าต้วนหลิงเทียนจัดฉากเรื่องราวให้เหมือนอ๋องเฉียนได้ตราผนึกมารไป นางก็หัวเราะออกมาอย่างสนุกสนาน นับว่าพี่ใหญ่ต้วนของนางช่างน่าทึ่งจริงๆ
ทว่าสุดท้ายแล้วพอได้ยินว่ายอดฝีมืออันน่ากลัวทั้งหลายกำลังออกตามล่าหาตัวต้วนหลิงเทียนให้ควั่ก นางก็อดไม่ได้ที่จะสะท้านใจขึ้นมาอีกครั้ง
“ท่านพ่อ ท่านอาจารย์ข้าอยากไปหาพี่ใหญ่ต้วน”
เฟิ่งเทียนหวู่มองเฟิ่งหวู่เต้าและสื่ออวิ๋นค่อยกล่าวออกมา
“เทียนหวู่ข้าเข้าใจความรู้สึกของเจ้าดี…”
สื่ออวิ๋นส่ายหัวไปมา “แต่เจ้ารู้หรือว่าพี่ใหญ่ต้วนของเจ้าเดินทางไปที่ใด การจากไปครั้งนี้เขามิได้บอกที่หมายของเขาไว้กับผู้ใดเลย…การหาตัวเขาก็มิต่างใดจากงมเข็มในกองฟาง”
“ท่านอาจารย์ข้าอยากลองดู”
เฟิ่งเทียนหวู่ยังคงยืนกราน นางเป็นห่วงความปลอดภัยของต้วนหลิงเทียนนัก หากนางไม่ได้เห็นกับตาว่าต้วนหลิงเทียนยังอยู่ดี ใจนางก็ยากที่จะสงบลงได้
