“นี่หลินตงมัน…ทะลวงผ่านแล้วจริงๆ?”
“ให้ตายเถอะ ข้ายังพึ่งหัวเราะมันเพราะเห็นว่าเป็นเรื่องเหลวไหลอยู่เมื่อครู่…ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าไม่ทันไรมันก็ทะลวงด่านสำเร็จจริงๆ!!”
“ต้วนหลิงเทียนเผยความเร็วยามท่องกระบี่ออกมาแบบนั้น ข้าคิดว่าหลินตงคงไร้หนทางทำอะไรได้แล้ว…แต่ไม่คิดเลยว่าในสถานการณ์อับจนเช่นนี้ หลินตงกลับผ่าทางตันด้วยการทะลวงเซียน!”
“ถึงแม้ว่าความเร็วของต้วนหลิงเทียนจะสูงล้ำ ถึงขั้นยากที่จะมีผู้ใดที่อยู่ใต้เซียนต้านติด…แต่ก็ยังไม่เท่ายอดฝีมือที่พึ่งบรรลุเซียนได้!”
“เรื่องนี้ย่อมเป็นธรรมดา! ยามทะลวงถึงขอบเขตเซียน มิว่าจะผู้ฝึกยุทธ์หรือผู้ฝึกเต๋า ก็ล้วนบังเกิดความเปลี่ยนแปลงพลิกฟ้าคว่ำดิน! ปราณแท้ยกระดับพัฒนาไปสู่ปราณแรกกำเนิด…และปราณแท้ย่อมมิอาจเทียบกับปราณแรกกำเนิดได้เลย! ไม่ว่าจะปราณแท้ก่อลักษณ์ศาสตรา สรรพสัตว์กระทั่งเขตแดน จะมีขุมพลังเป็นปราณแรกกำเนิดทั้งหมด!!”
“ต้วนหลิงเทียนนับว่าโชคร้ายยิ่งนัก!”
“มิผิด เขาโชคร้ายจริงๆ กลับไม่ย่อมลงมือสังหารหลินตงเสียตั้งแต่มีโอกาส เพราะคิดว่าความเร็วเหนือกว่าจักลงมือตอนใดก็ได้…น่ากลัวคงมิได้คิดเลยว่าในห้วงเวลาที่หลินตงคับขันอับจน แต่หลินตงจะสามารถทะลวงด่านเซียนได้เช่นนี้!!”
……
เหล่าผู้คนมองหลินตงด้วยความตื่นตระหนก และเริ่มระเบิดบทสนทนาอันร้อนระอุออกมา
