แน่นอนว่าเรื่องนี้แต่อี้เฟิงกับมันและผู้คุ้มกันเท่านั้นที่รู้!
หากยังจะมีคนอื่นอีก ก็คงต้องเป็นตัวต้วนหลิงเทียนเอง!
“เหอะ!”
ถึงแม้ว่าต้วนหลิงเทียนจะเดาสาเหตุการมาของมันออก แต่หลินตงก็เพียงแค่นเสียงสบถตอบกลับ ไม่คิดจะตอบคำถามเขาแต่อย่างไร ทว่าเลือกที่จะกล่าวเย้ยออกมาแทน “ต้วนหลิงเทียน ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ไร้ประโยชน์ที่เจ้าจะกล่าวอะไรให้มากความ! ต่อให้เจ้ามีลิ้นทองคำกล่าวอะไรเก่งแค่ไหน แต่สุดท้ายเจ้าก็หนีความจริงที่ต้องตายไม่พ้น!”
“หลินตง…นี่เจ้าคงไม่เหมือนคนอื่นๆหรอกนะ ที่คิดว่าอ๋องเฉียนมันลำบากจ้างเจ้ามาเพื่อวรยุทธ์เซียนระดับมนุษย์ชั้นยอดในแหวนพื้นที่ข้า?”
ต้วนหลิงเทียนมองหลินตงด้วยสีหน้าเฉยเมย ก่อนที่จะค่อยๆกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม ไม่คล้ายตระหนักถึงสถานการณ์วิกฤติที่ตัวเองกำลังเผชิญอยู่แต่อย่างไร!
