ตอนที่ 1,636 : หลินตง ขอบเขตเซียน!
ก่อนหน้าทุกคนไม่เว้นขอบเขตเซียนล้วนจับจ้องไปยังระฆังศรที่ถูกห่ารังสีพลังกรงเล็บนับร้อยพันถาโถม พวกมันจึงไม่ทันสังเกตเรื่องราวอื่นใดอีก
ด้วยเหตุนี้พวกมันจึงไม่ทันสังเกตเห็นว่ากระบี่พลังมีสภาพนับหมื่นเล่มในเขตแดนหมื่นกระบี่ของต้วนหลิงเทียน อยู่ๆก็วูบหายไปอย่างอัศจรรย์! มันพุ่งมาหลอมรวมเป็นหนึ่งใต้เท้าและพาร่างต้วนหลิงเทียนเหินหลบออกมาด้วยความเร็วสูง!
ทำให้การโจมตีชุดนี้ของหลินตง นับว่าจั่วลมไปเต็มๆ!
เห็นฉากนี้ป๋ายลี่หงและคนอื่นๆ ก็อดไม่ได้ที่จะเผยยิ้มออกมาด้วยความโล่งใจ
“ท่านปรมาจารย์ต้วน!”
เมื่อเห็นว่าต้วนหลิงเทียนยังอยู่รอดปลอดภัยไร้แม้แต่รอยขีดข่วน ซือถูหังก็ยิ้มออกมาอย่างโล่งอก!
ซือถูฮ่าวกับซือถูโฮ่ว ก็โล่งใจไม่น้อยเช่นกัน
ส่วนอีกด้านนั้นต่างกันอย่างสิ้นเชิง คนของจวนอ๋องเฉียนต่างขมวดคิ้วเป็นปม ด้วยไม่คิดเลยว่าจะเกิดเรื่องราวเหลวไหลพรรค์นี้ขึ้นได้!
ภายใต้การโจมตีอันดุร้ายทรงพลังของหลินตง…แต่ต้วนหลิงเทียนกลับหลบได้!?
“ตัวบัดซบต้วนหลิงเทียนนี่มันโชคดีนัก! มันรอดไปได้ยังไงกัน!?”
อี้เฟิงขบฟันแน่นกล่าวออกด้วยน้ำเสียงเล็ดรอดไรฟัน
“มันก็โชคดีหลบได้ครั้งเดียว อย่าหวังว่าจะรอดได้เป็นครั้งที่ 2!”
ซือถูหมิงกล่าวออกด้วยความอาฆาต
แม้อ๋องเฉียนกับเยี่ยมู่ไป๋จะไม่ได้กล่าวอะไรออกมา แต่คิ้วที่ยู่ย่นเป็นปมก็บอกอาการของพวกมันได้เป็นอย่างดี
