ตอนที่ 1,629 : ประลองที่เขาเป่ยหมัง
อันที่จริงเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนคิดในวันนั้นก็นับเป็นเรื่องราวอันปกตินัก คนเรายามบี้มดยังมีผู้ใดว่างจัดถึงขั้นทำลายศพมันซ้ำด้วยหรือ?
เพราะสุดท้ายแล้วกลุ่มโจรนั่นมันก็แค่ขุมพลังชั้น 8 เท่านั้น ซึ่งไม่ได้เป็นภัยคุกคามอะไรต้วนหลิงเทียนสักกะผีกเดียว…เรียกว่าต่อให้มันยกกันมาสักร้อยกลุ่มโจร ก็ไม่อาจทำอะไรเขาในวันนั้นได้เลย
ต้วนหลิงเทียนแค่บังเอิญไปเจอกลุ่มโจรที่มีสายสัมพันธ์กับจวนอ๋องก็เท่านั้น
แต่เรื่องนี้ก็นับว่าทำให้เขาพูดไม่ออกอยู่บ้าง
อย่างไรก็ตามแม้เขาไม่มีคำจะพูด แต่ก็ไม่ได้เสียใจแม้แต่นิดเดียว!
เพราะสุดท้ายแล้วอ๋องเฉียนมันก็ไม่ได้มุ่งเป้ามาที่เรื่องนี้จริงจังอะไร มันกลับหวังในตราผนึกมารที่อยู่ในมือเขามากกว่า!
‘คิดเอาตราผนึกมารจากมือข้า ก็ต้องดูด้วยว่าเบี้ยที่เจ้าส่งมามันร้ายกาจพอจะมีปัญญาชิงตราผนึกมารไปจากข้าได้รึเปล่า!’
ลึกลงไปในแววตาต้วนหลิงเทียนเผยสายตาเย้ยหยันเล็กน้อย
แน่นอนว่าสายตาเย้ยหยันนี้ พวกซือถูฮ่าวทั้ง 3 ไม่ทันสังเกตเห็น
“ท่านปรมาจารย์ต้วน ดูท่าคราวนี้อ๋องเฉียนจงใจสังหารท่านแน่แล้ว…หรือท่านจักหนีออกจากประเทศฝูเฟิงเลยดี?”
ซือถูหังมองถามต้วนหลิงเทียนด้วยความเป็นกังวล
