เขาได้วางแผนเดินทางไปยังคฤหาสน์คลื่นขจีสกุลหานเรียบร้อยแล้ว
พอได้ยินวาจานี้ของต้วนหลิงเทียน ซือถูฮ่าวและซือถูหังก็นิ่งไปไร้คำจะพูด เพราะทั้งคู่ต่างรู้ดีว่าสักวันต้วนหลิงเทียนก็ต้องจากไป…
“ท่านปรมาจารย์ต้วน ถึงท่านจำต้องไปจริงๆ แต่ก็มิเห็นต้องถอนตัวจากตระกูลซือถูของพวกเราเลย…”
ซือถูฮ่าวกล่าวออกมาเสียงอ่อน
“ผู้นำตระกูลซือถู เรื่องนี้ข้าตัดสินใจดีแล้ว ท่านไม่ต้องโน้มน้าวข้าอีก”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวพร้อมหัวเราะเบาๆ ในวาจาคล้ายจะกระจ่างในทุกสิ่งแล้ว
“อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ท่านออกแถลงการณ์เรื่องออกจากตระกูลซือถูของข้าแล้ว ข้ารบกวนให้ท่านช่วยประกาศอีกเรื่องหนึ่งให้ข้าด้วย แน่นอนครั้งนี้ท่านเพียงประกาศในนามของข้า ว่าข้าต้วนหลิงเทียนจะยอมรับคำท้าจากยอดฝีมืออันดับ 1 ในรายนามนภาของคฤหาสน์หลิ่งหนานหยวนด้วยตัวข้าเอง สำหรับวันประลองก็เอาที่มันสะดวกได้เลย…”
ต้วนหลิงเทียนมองกล่าวกับซือถูฮ่าว และวาจานี้ทำให้ทั้งพ่อทั้งลูกมึนตึ๊บทันที
อะไรนะ…ปรมาจารย์ต้วนคิดรับคำท้าประลองจากยอดฝีมืออันดับ 1 ในรายนามนภา?
เรื่องนี้ทำให้ทั้งคู่ตกใจจนอื้ออึงแล้ว!
เพราะทันทีที่พวกมันได้ยินว่าต้วนหลิงเทียนให้ออกไปแถลงการณ์เรื่องออกจากตระกูลซือถู ไม่เป็นแขกกิตติมศักดิ์อีกต่อไป พวกมันคิดว่าต้วนหลิงเทียนจะกระทำเพื่อหลบเลี่ยงการประลอง!
แต่มาตอนนี้ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่แบบนั้นเสียแล้ว!
