หงเจิ้น ผู้นำตลาดมืดหยินชานสาขาประเทศฝูเฟิงสะบัดมือคราหนึ่ง ภาพเสมือนก็คล้ายวัตถุแข็งปลิดปลิวไปดั่งแผ่นเหล็กเข้ามือของชายวัยกลางคน “หลังจากที่เจ้าคัดลอกภาพนี้แล้วก็ออกเดินทางได้เลย”
“ทราบแล้วท่านผู้นำ”
จิ่งหยวนพยักหน้ารับอย่างเชื่อฟัง ก่อนที่จะนำรูปเหมือนนี้ไปคัดลอก
หากต้วนหลิงเทียนมาอยู่ที่นี่ด้วยล่ะก็ คงอดไม่ได้ที่จะยกนิ้วโป้งขึ้นมาคราหนึ่งเป็นแน่ เพราะรูปเหมือนนี้ช่างวาดได้หล่อเหลาเหมือนเขาส่องกระจกนัก…
จวนอ๋องเฉียน ประเทศฝูเฟิง
“อ๋องเฉียน หากต้วนหลิงเทียนที่ว่ามันยังปิดด่านบ่มเพาะไม่ยอมโผล่หัวออกมาแบบนี้อีก 10 วัน ข้าคงทำได้แค่กลับไปยังคฤหาสน์หลิ่งหนานหยวนเท่านั้น…เพราะข้าสามารถระงับด่านพลังฝึกปรือมิให้ทะลวงผ่านได้มากสุดอีกแค่เดือนเดียว!”
ภายในห้องโถงหลักของจวนอ๋องเฉียน ปรากฏร่างชายหนุ่มในชุดสีขาวพิสุทธิ์ มันจิบชาคำหนึ่งค่อยเงยหน้ามองกล่าวกับอ๋องเฉียน องค์ชาย 4 แห่งประเทศฝูเฟิง
ในวาจาที่กล่าวน้ำเสียงนั้นเป็นกันเองคล้ายกล่าวกับคนธรรมดา ไม่คล้ายกล่าวกับตัวตนระดับองค์ชายแม้แต่น้อย
