“ศิษย์พี่ ข้าไม่ได้หลอกลวงท่าน ข้ายังไม่ทะลวงถึงขอบเขตเซียนจริงๆ”
ต่อหน้าสายตาของทุกคน ต้วนหลิงเทียนค่อยๆกล่าวออกมา “สำหรับเรื่องที่ข้าฆ่าอาวุโสสูงสุดของนิกายหยินหมิง และทำให้ประมุขอย่างอีเฟิงหลบหนีไปด้วยความหวาดกลัว เพราะข้าใช้กลวิธีพิเศษบางประการ”
กลวิธีพิเศษ?
ทุกคนย่อมทราบดี ว่าที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวเช่นนี้ เพราะหมายความว่าเขาไม่สะดวกที่จะกล่าวถึง
“ยังมิทันบรรลุขอบเขตเซียน…เจ้ากลับสังหารขอบเขตเซียนคนหนึ่ง แถมทำให้อีกคนหวาดกลัวจนหลบหนีได้อีก…ข้าไม่รู้จะพูดอย่างไรกับเจ้าแล้วศิษย์น้อง”
ป๋ายลี่หงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
แน่นอนว่ามันย่อมเชื่อคำพูดของต้วนหลิงเทียนอย่างไม่คลางแคลงสงสัย
ป๋ายลี่หงตกตะลึง พวกเฟิ่งหวู่เต้าก็อึ้งไปไม่ต่าง
ป๋ายลี่หงที่ได้เห็นการเติบโตของต้วนหลิงเทียนที่ดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋ายังตกใจขนาดนี้ แล้วพวกเฟิ่งหวู่เต้ากับคนอื่นๆที่เห็นต้วนหลิงเทียนเดินทางออกจากทวีปเมฆาล่องกับตาจะไม่ให้ตกใจได้อย่างไรไหว เพราะกล่าวได้ว่าพวกมันก็เห็นทุกย่างก้าว ในการเติบโตของต้วนหลิงเทียน
มาวันนี้พลังฝีมือของต้วนหลิงเทียนได้ก้าวล้ำนำหน้าพวกมันไปไกลแสนไกลแล้ว
“ข้าล่ะไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่าทวีปเมฆาล่องของเราจะเพาะสร้างตัวประหลาดผิดมนุษย์อย่างเจ้าต้วนมันได้…”
เฉินเฉ่าช่วยระบายลมหายใจออกมาพร้อมกล่าวรำพัน
เรื่องนี้เฟิ่งหวู่เต้าและคนอื่นๆล้วนเห็นด้วยกับวาจาของมันหมดสิ้น
