ซือถูโฮ่วพยักหน้า “โจวชูตกตายคาที่ ดูเหมือนว่ามันจะถูกตัดหัว…ตอนนี้หลายคนกำลังถกเถียงกันอยู่ ว่ามือสังหารน่าจะเป็นยอดฝีมืออันร้ายกาจในขอบเขตเซียน เนื่องจากสามารถสังหารโจวชูได้อย่างง่ายดาย…ถึงแม้โจวชูผู้นี้จะรั้งอยู่ในอันดับที่ 30 ของรายนามนภา แต่นั่นก็เป็นอันดับเมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว”
“เหตุผลที่โจวชูยังรั้งอยู่ในอันดับนี้ เพราะมันมิคิดท้าทายผู้ใดในอันดับต้นๆ…อันที่จริงพลังฝีมือของมันตอนนี้ สมควรแข็งแกร่งไม่ได้ด้อยไปกว่า 10 อันดับแรกด้วยซ้ำ”
ซือถูโฮ่วกล่าวออกมาอย่างต่อเนื่อง
“ว่ากันตามตรงพลังฝีมือของมันสมควรเหนือกว่าแม่นางเฟิ่งแห่งนิกายอัคคีล่องลอยเสียอีก”
ซือถูหังพยักหน้ารับทราบ
“ดูเหมือนว่าท่านปรมาจารย์ต้วนจะร้ายกาจยิ่งกว่าที่พวกเราคิดไว้…”
ซือถูฮ่าวกล่าวออกมาด้วยความเหลือเชื่อ “ดูท่าแล้วพลังฝีมือที่แท้จริงของท่านปรมาจารย์ต้วน คิดจะเอาชนะ 3 อันดับแรกในรายนามนภา ก็คงมิได้ยากเย็น”
“นั่นสิ”
ซือถูหังพยักหน้าเห็นด้วย
“อะไร?!”
ผู้กล่าวเพียงกล่าวออกมาอย่างไม่คิดอะไร แต่ผู้ฟังอดไม่ได้ที่จะตะลึงลาน ซือถูโฮ่วถึงกับจ้องผู้นำอย่างซือถูฮ่าวด้วยความตื่นตา “ท่านผู้นำ ท่านหมายความว่า…มือสังหารที่ฆ่าโจวชู เป็นท่านปรมาจารย์ต้วนหรือ?”
“หัง ลูกบอกเรื่องที่พึ่งบอกพ่อให้อาวุโสโฮ่วฟังเถอะ”
ซือถูฮ่าวหันไปกล่าวทั้งพยักหน้าให้ซือถูหัง
