ผู้ฝึกมาร? มีความสามารถในการต่อสู้?
อย่างไรก็ตามทั้งหมดที่ซือถูหังกล่าวออกมา สำหรับต้วนหลิงเทียนก็เป็นแค่เรื่องตลก!
บางทีผู้ฝึกมารนั้นอาจจะร้ายกาจและน่ากลัวในสายตาของผู้ฝึกตนคนอื่นๆ
แต่สำหรับคนที่มีตราผนึกมารไว้ในครอบครองอย่างเขา พวกมันไม่คู่ควรให้กล่าวถึง…แน่นอนว่านี่หมายถึงผู้ฝึกมารที่มีพลังฝึกปรือเหนือเขาแค่ขอบเขตเดียว
“คุณชายใหญ่หัง…ท่านบอกว่าจะไปหารือกับบิดา แต่ข้าถามได้หรือไม่ว่าท่านมีความมั่นใจเท่าไหร่?”
ประกายตาต้วนหลิงเทียนเรืองสว่างออกมาวูบหนึ่ง ถามซือถูหัง
“ท่านปรมาจารย์ต้วน แม้ท่านจะมิได้แก่กว่าข้า แต่ข้าก็เคารพท่านดั่งผู้อาวุโส ย่อมไม่คิดหลอกลวงท่าน อันที่จริงข้ามั่นใจไม่ถึง 3 ส่วนด้วยซ้ำ…”
ซือถูหังระบายลมหายใจออกมาอย่างทอดถอน ใจมันเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดนัก
“ถ้างั้น เรื่องนี้ท่านก็ไม่จำเป็นต้องไปบอกบิดาท่าน”
ต้วนหลิงเทียนกล่าว
“ทะ..ท่านปรมาจารย์ต้วน?”
ซือถูหังถึงกับตัวแข็งค้างไปทันใด ด้วยไม่ทราบว่าที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกมาเพราะมีโทสะหรืออย่างไร
“ข้าจะจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง!”
หลังจากกล่าวบอกซือถูหังแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็จากไปทันที ร่างคนวูบหายไปต่อหน้าต่อตาซือถูหัง
