หากเป็นตัวมันเอง แม้จะเชื่อมั่นในตัวบุตรชายอย่างไร้เงื่อนไขเพียงใด แต่มันก็ไม่คิดว่าบุตรชายของตัวเองจะสามารถใช้ระยะเวลาเพียงแค่ 5 ปี ฝึกฝนบ่มเพาะจนมีพลังสามารถสูงถึงขั้นต่อกรกับตี้จิ่ว กระทั่งเอาชนะได้…
หากแต่นี่เป็นการตัดสินใจของผู้เฒ่าพยากรณ์!
เนื่องจากมันเชื่อมั่นและไว้ใจในตัวผู้เฒ่าพยากรณ์ จึงได้แต่บังคับใจตัวให้เชื่อมั่นในเรื่องนี้ด้วย และพยายามทำใจเชื่อให้ได้ว่า…พลังฝีมือต้วนหลิงเทียนหลังจากนี้อีก 5 ปี จะสูงพอสยบตี้จิ่วลงได้! ‘หากข้าตามหาเทียนเอ๋อจนเจอ และให้เทียนเอ๋อบ่มเพาะในตำหนักเมฆาคราม แม้จะทุ่มทรัพยากรที่ดีที่สุดให้เทียนเอ๋อ แต่เกรงว่าในเวลาเพียงแค่ 5 ปี ก็มิมีทางยกระดับพลังให้ทัดเทียมกับตี้จิ่วได้เลย…เรื่องนี้จุดเปลี่ยนสมควรเป็นวาสนาปาฏิหาริย์ในโลกภายนอก!’
ด้วยคิดเช่นนี้ ต้วนหรูเฟิงจึงเริ่มเห็นด้วยกับคำของผู้เฒ่าพยากรณ์!
ด้านต้วนหลิงเทียนตอนนี้ แน่นอนว่าไม่ได้รับทราบเรื่องราวอันว้าวุ่นใจอะไรของบิดาตัวเองแม้แต่น้อย
ตอนนี้เขาเริ่มปวดหัวตึ๊บๆ หลังจากกลับมาถึงตระกูลซือถูได้ไม่กี่วัน
นั่นเพราะชื่อเสียงของเขาขจรขจายไปรวดเร็วเกินไป! ผู้คนมากหน้าหลายตาจึงพากันแห่มาตระกูลซือถูเพื่อทำความรู้จักกับเขา!!
ตอนแรกด้วยเห็นแก่หน้าของซือถูหัง ต้วนหลิงเทียนจึงยินยอมพบปะเชื่อมไมตรีกับผู้คนที่มาเยือน
