และในขณะที่พวกมันอุทานกันออกมาด้วยความตื่นตระหนก คนอื่นๆที่ไม่ใช่ขอบเขตเซียนที่หลงคิดว่าเฟิ่งเทียนหวู่ออมมือให้ต้วนหลิงเทียนจึงได้ทราบ ว่าสุดท้ายเป็นพวกมันที่เข้าใจผิด!
“หากแม่นางเฟิ่งมิได้ออมมือ…เช่นนั้นแขกกิตติมศักดิ์ของตระกูลซือถู ต้วนหลิงเทียนผู้นั้น มันร้ายกาจจริงๆงั้นหรือ!?”
“นั่นสิ เช่นนั้นก็เกินจริงมากไป! ทันทีที่มันปลดปล่อยเขตแดนออกมา กลับบดขยี้เขตแดนของแม่นางเฟิ่งได้ทันที…อย่าได้ลืมกันไปว่าแม่นางเฟิ่งจะอย่างไรที่ติดอันดับรายนามนภาได้สูงเช่นนี้ ส่วนใหญ่แล้วล้วนเป็นเพราะเขตแดนอันทรงพลังของนาง!”
“แม่นางเฟิ่งที่มิอาจมีเปรียบในด้านเขตแดน ก็ดั่งพยัคฆ์ไร้เขี้ยว…เช่นนั้นจักทำอันใดได้?”
……
หลายคนยากจะทำใจยอมรับเรื่องราวได้ เขตแดนของต้วนหลิงเทียนสร้างความตื่นตระหนกให้พวกมันมากเกินไป!
“พี่ใหญ่ต้วน เขตแดนของท่านคืออันใดกัน?!”
หลังจากที่เขตแดนของนางถูกบดขยี้ เฟิ่งเทียนหวู่ก็ตกตะลึงไม่น้อย หลังจากที่นิ่งไปพักหนึ่งก็เร่งกล่าวถามออกมาด้วยความประหลาดใจ “ข้ารู้สึกว่าต่อหน้าเขตแดนของท่าน เขตแดนของข้ามิอาจต้านทานได้เลย!”
“เขตแดนหมื่นกระบี่น่ะ”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวพร้อมยิ้มบางๆ
“เขตแดนหมื่นกระบี่…”
เฟิ่งเทียนหวู่ที่ได้ยินก็พยักหน้ารับ ไม่นานแววตานางพลันสว่างจ้าขึ้นมา
