ป๋ลู่เข้ามาอย่างรวดเร็ว และแนะนำผูเหมี่ยวให้กับเธอได้รู้จัก
“คุณเฝ่ย นี่คือผูเหมี่ยว หัวหน้าหน่วยตำรวจอาชญากรรมที่รับผิดชอบคดีวางยาพิษนี้ เขาจะแนะนำคุณเกี่ยวกับรายละเอียดของคดีวางยาพิษทีละอย่างนะครับ…”
เฝ่ยไป๋ลู่พยักหน้า ยื่นมือออกไปจับมือกับผูเหมี่ยว “สวัสดีค่ะ หัวหน้าผู”
“ท่านอาจารย์เฝ่ย ไม่ใช่สิ คุณเฝ่ย สวัสดีสวัสดี” การเรียกอีกฝ่ายว่า ‘อาจารย์’ ในสถานีตำรวจแบบนี้คงไม่เหมาะ เพราะจะทำให้ประชาชนเข้าใจผิดได้ง่าย ผูเหมี่ยวจึงรีบเปลี่ยนคำพูด และจับมือหญิงสาวด้วยความเคารพ “ในที่สุดก็ได้เจอคุณ ผมขอข้อมูลติดต่อของคุณหน่อยได้ไหมครับ”
เฝ่ยไป๋ลู่ “?”
หัวหน้าหน่วยคนนี้ดูกระตือรือร้นเกินเหตุ ทำไมถึงตื่นเต้นเหมือนแฟน ๆ ได้เจอไอดอลแบบนี้ หรือเธอจะจินตนาการไปเองนะ
โจวอู่ปากกระตุก
ครึ่งชั่วโมงที่แล้วอีกฝ่ายยังล้อเลียนอยู่เลย ว่ายังไม่ทันหย่านม แต่ครึ่งชั่วโมงต่อมา เขากลับขอข้อมูลติดต่ออย่างไร้ยางอายเนี่ยนะ จุ๊ ๆ ระวังหน้าของนายด้วย ผูเหมี่ยว!
เมื่อพูดถึงข้อมูลการติดต่อ ผูเหมี่ยวก็กระแอมกระไอ ท่าทีดูจริงจังขึ้นมา และเริ่มเข้าสู่หัวข้อประจำวันอย่างเป็นทางการ
เขาบอกข้อมูลคร่าว ๆ ของคดีให้เฝ่ยไป๋ลู่ฟัง “ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ประชาชนในเมืองของเรามากกว่ายี่สิบคนมีอาการที่แสดงว่าได้รับพิษ บางคนแพร่ข่าวลือว่า น้ำประปาของเมืองเป็นพิษ ทำให้ประชาชนตื่นตระหนก หลังจากการสอบสวนเบื้องต้น เราก็พบว่าไม่มีสารพิษ
