หลังจากนั้นภายใต้ตะลึงงันไม่เข้าใจของทุกผู้คน แม่นางเฟิ่ง แห่งนิกายอัคคีล่องลอยก็โผตัวเข้าสู่อ้อมอกของต้วนหลิงเทียนที่ผายมือรอไว้ด้วยความยินยอมพร้อมใจ…
จังหวะนี้บุรุษทั้งมวลที่แลเห็นเรื่องราว คล้ายได้ยินเสียงหัวใจที่แตกร้าวดั่งจอกชาที่หล่นร่วง…
ตอนแรกซือถูหังเองก็ตะลึงงันไปปานตัวโง่งมเพราะถูกความงามของแม่นางเฟิ่งผู้นี้สะกดให้เลื่อนลอย
พอมันฟื้นคืนสติกลับมารู้สึกตัว มันก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกชื่นชม ยังอดกล่าวไปเสียไม่ได้ว่า “นี่น่ะหรือความงดงามและเสนห์อันมิอาจต้านทานของแม่นางเฟิงที่ร่ำลือ? ดั่งนางฟ้านางสวรรค์บนแดนดินนัก…น่าเสียดายที่หมดใจของข้าล้วนมีไว้เพื่อ องค์หญิงชิวหมิง..”
อย่างไรก็ตามพอได้แลเห็นร่างงามปานเทพธิดาอัคคีถลันเข้าสู่อ้อมแขนของชายหนุ่มชุดม่วงที่ยืนข้างกาย มันก็อดไม่ได้ที่จะตะลึงลานอ้าปากค้าง “ฮะ…เฮ่ยย…”
