‘ดูทำเข้า…ท่าทางคนพวกนี้จะมั่นใจในตัว แม่นางเฟิ่ง มาก’
เรื่องนี้ก็ไม่ยากที่ต้วนหลิงเทียนจะเดาออก มาตอนนี้เขายิ่งอยากรู้นัก ว่าแม่นางเฟิ่งผู้นี้เป็นคนเช่นไรกันแน่ ถึงได้ประสบความสำเร็จขนาดนี้
ตอนนี้เขาแทบรอเจอแม่นางเฟิ่งไม่ไหวแล้ว
อย่างไรก็ตามเขารู้จากซือถูหังมาว่า หากอยากพบแม่นางเฟิ่ง ก็จำต้องรอจนกว่าจะถึงวันมะรืนอันเป็นวันประลอง!
ก่อนหน้านั้นคิดพบนางแทบเป็นไปไม่ได้เลย
ไม่ใช่เพราะแม่นางเฟิ่งผู้นี้กำลังเตรียมการประลองอะไร แต่เพราะว่านางมักจะบ่มเพาะพลังอยู่ในเขตหวงห้ามของนิกาย กระทั่งศิษย์ฝ่ายในของนิกายยังไม่ค่อยได้พบเห็นตัวนางด้วยซ้ำ
ยังกล่าวกันว่าตลอดปีที่ผ่านมา กระทั่งผู้ที่พบเจอแม่นางเฟิ่งบ่อยครั้งที่สุด ก็เป็นจำนวนที่นับได้ด้วยมือข้างเดียว
ทั้งหมดนี้ยังผลให้ตัวตนของแม่นางเฟิ่งยิ่งทวีความลึกลับเข้าไปใหญ่ และนั่นยิ่งทำให้ต้วนหลิงเทียนบังเกิดความอยากรู้อยากเห็นไม่น้อย
ถึงแม้ศิษย์นิกายอัคคีล่องลอยจะไม่ได้มองต้วนหลิงเทียนในแง่ดีสักเท่าไหร่ แต่ทั้งหมดก็ตระเตรียมที่พักให้เขาอย่างดี เป็นคฤหาสน์หลังหนึ่งที่ตั้งอยู่ท่ามกลางภูเขาไฟที่ดับแล้วในเขตนอก ที่ทางสะอาดสะอ้านข้าวของครบครัน
“แขกทั้ง 3 สถานที่แห่งนี้จะเป็นที่พักอาศัยของพวกท่าน โปรดพักผ่อนให้สบาย…พรุ่งนี้เช้าอาวุโสของพวกเราจะมาพบพวกท่าน”
