ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่บุตรชายของจ้าวตำหนักเมฆาครามอาจไม่ใช่คนสังหารตี้ยงบุตรชายตี้จิ่วเลยด้วยซ้ำ ต่อให้อีกฝ่ายสังหารไปจริงๆ ก็นับว่าสร้างบุญคุณอันใหญ่หลวงให้แก่เผ่าพันธุ์มังกร เพราะได้ขจัดตัวก่อเภทภัยให้เผ่าพันธุ์มังกร!
อันตรายและหายนะที่จะเกิดจากมังกรมาร 5 กรงเล็บนั้น สุดที่ทั้งหมดจะจินตนาการออกได้จริงๆ!
พวกมันยังเชื่อว่าหากเรื่องนี้แพร่งพรายไปยังคนในเผ่าพันธุ์มังกรล่ะก็ ตี้จิ่วย่อมตกเป็นเป้าของผู้คนทั้งเผ่าแน่นอน สำหรับตำหนักเมฆาครามนั้น แม้จะบุกรุกเข้ามาอย่างอุกอาจ แต่คงไม่มีใครในเผ่ามังกรคิดตำหนิในเรื่องนี้อีกต่อไป เพราะในสายตาของทุกคน นี่จะกลายเป็นการกระทำอันชอบธรรมของตำหนักเมฆาครามทันที เพราะสุดท้ายแล้วนี่ก็เป็นการกระทำของบิดาที่มาเพื่อบุตร!
ถึงแม้คนในเผ่าพันธุ์มังกรจะมีความภาคภูมิใจในเผ่าพันธุ์สูงล้ำ แต่พวกมันก็เป็นพวกที่สามารถแยกแยะบุญคุณความแค้นได้ชัดเจน
ใครก็ตามที่ช่วยเหลือพวกมันไว้ พวกมันจะจดจำไปจนวันตาย!
ในฐานะผู้นำเผ่าพันธุ์มังกร ปกติแล้วตี้ชานย่อมมีสิทธิ์มีเสียงสูงสุดในเผ่าพันธุ์ กระทั่งยังสามารถตัดสินเรื่องราวโดยไม่ฟังความเห็นของใคร! อย่างไรก็ตามคราวนี้มันไม่อาจใช้อำนาจนี้ได้..
เพราะสุดท้ายแล้วเรื่องช่วยปกปิดให้ตี้จิ่ว มันก็ผิดเต็มประตู
เพราะมันรู้มานานแล้วว่าตี้ยงลูกตี้จิ่วยังมีชีวิตอยู่ ก่อนที่จะถูกฆ่า!
