วาจานี้ของกู่มี่ไม่เพียงทำให้เฉวี่ยฉานตะลึง กระทั่งอาวุโสคนอื่นๆ ยกเว้นตี้จิ่วกับตี้ชานที่รู้แต่แรกยังอดไม่ได้ที่จะตื่นตระหนก
จังหวะนี้พวกมันหันขวับมาจับจ้องตี้จิ่วที่นอนหมดสภาพด้านหลังอย่างพร้อมเพรียง
“ตี้จิ่ว! เรื่องนี้จริง!?”
เฉวี่ยฉานกล่าวถามเสียงเข้ม
เมื่อเห็นว่าตี้จิ่วไม่ปฏิเสธเพียงก้มหน้าลงไป อาวุโสทั้งหลายถึงกับหน้าคล้ำดำลง! เห็นชัดว่ากำลังโมโหตี้จิ่วนักที่ชักนำเภทภัยมาสู่เผ่าพันธุ์มังกร!!
ถึงแม้พวกมันจะคิดว่าคราวนี้ตี้จิ่วนับเป็นคนบาป แต่จะอย่างไรอีกฝ่ายก็เป็นเผ่าพันธุ์มังกร แน่นอนว่าด้วยฐานะอาวุโสของเผ่าพันธุ์ทั้งยังเป็นมังกรเทพยาดา 5 กรงเล็บ พวกมันย่อมให้ความสำคัญสูงสุดกับพวกพ้องและสายเลือด
“กู่มี่ เรื่องนี้ใช่มีอันใดเข้าใจผิดกันหรือไม่?”
เฉวี่ยฉานหันกลับมามองกู่มี่ ค่อยกล่าวถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“เข้าใจผิด?”
กู่มี่ได้ฟังก็กล่าวเยาะเย้ยออกมาเสียงดัง “หากจะไถ่ถามว่าเข้าใจผิดหรือไม่ เกรงว่าเป็นพวกเจ้าเผ่าพันธุ์มังกรล้วนกำลังเข้าใจผิด! ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่นายน้อยของข้าลงมือสังหารบุตรชายของตี้จิ่วจริงหรือไม่ ต่อให้นายน้อยข้าทำจริง แต่นั่นก็ถือเป็นการคลี่คลายภัยพิบัติให้เผ่าพันธุ์มังกรของพวกเจ้าด้วยซ้ำ! หรือพวกเจ้าจะบอกข้าว่า…พวกเจ้าอยากให้มังกรมาร 5 กรงเล็บที่เต็มไปด้วยความคับแค้นเติบโต?”
มังกรมาร 5 กรงเล็บ!
