ับออกมาอีกครั้ง โดยมีชายชราติดตามมาด้วย
ชายชรามาในชุดคลุมสีขาว ท่วงท่าสงบแลดูน่าเกรงขาม
ทุกย่ำก้าวแลดูกลมกลืนไปกับธรรมชาติโดยรอบ
นอกจากนี้ยังให้แรงกดดันประการหนึ่งต่อต้วนหลิงเทียน
‘ขอบเขตเซียนงั้นเหรอ…’
ทันทีที่เห็นชายชราที่มาพร้อมสตรีน่าดู ต้วนหลิงเทียนก็บอกได้ทันทีว่าอีกฝ่ายสมควรบรรลุขอบเขตเซียนแล้ว ยังอดไม่ได้ที่จะแปลกใจเล็กน้อย
ที่นี่ดูเหมือนจะเป็นบ้านที่คุณชายใหญ่ตระกูลซือถูพักรักษาตัว…
กลับมีขอบเขตเซียน?
อย่างน้อยๆในขุมพลังชั้น 7 ขอบเขตเซียนก็มีอยู่น้อยคนนัก ทำให้ต้วนหลิงเทียนอดประหลาดใจไม่ได้ที่เห็นตัวตนระดับนี้มาทำหน้าที่เฝ้าไข้อะไรแบบนี้
“นี่คือท่านผู้อาวุโสโฮ่ว”
สตรีงามที่เดินนำชายชรามากล่าวแนะนำชายชราให้ต้วนหลิงเทียน
“อาวุโสโฮ่ว”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้าให้ชายชราพร้อมกล่าวทักทาย
“อาวุโสโฮ่วเป็นอาวุโสระดับสูงของตระกูลซือถูเรา! เช่นนั้นเจ้าโปรดให้ความเคารพด้วย!!”
ชายชรายังไม่ทันได้ตอบคำอะไร กลับเป็นสตรีผู้ดูแลกล่าวส่งเสียงผ่านปราณแท้ออกมาก่อน ท่าทางน้ำเสียงยังเผยความไม่พอใจออกมา
“ผู้ดูแลฝูเจ้าไม่คิดว่าเจ้าจะมากเรื่องไปหน่อยเหรอ จุดประสงค์การมาของข้าคือช่วยคุณชายตระกูลซือถูของเจ้า เป็นอาวุโสระดับสูงแล้วจะอย่างไร หรือเจ้าจะให้ข้าก้มกราบคารวะเลยหรือไม่?”
ต้วนหลิงเทียนมองสตรีด้วยสายตาเฉยเมยกล่าวถามออกมาด้วยน้ำเสียงประชด
“เจ้า!”
เห็นได้ชัดว่าสตรีงามไม่คิดเลยว่าต้วนหลิงเทียนจะกล้าพ