“จักร้ายกาจเกินไปแล้ว! นี่ศิษย์พี่ต้วนยังใช่ผู้คนเหมือนเราๆหรือไม่!?”
……
เหล่าศิษย์สำนักจันทร์จรัสแสงถูกภาพเรื่องราวทำให้ตกตะลึงพรึงเพริดไปแล้วจริงๆ
ไม่ได้หันกลับมาแต่อย่างใด เพียงกางกั้นม่านพลังหนึ่ง ก็รับกระบวนท่าสังหารด้วยพลังชั่วชีวิตของหลิวฮ่วนได้อย่างง่ายดาย!
ต้วนหลิงเทียนแข็งแกร่งถึงเพียงใดกัน?
ต่อให้เป็นยอดฝีมือสูงสุดสู่เซียนขั้นยิ่งใหญ่กระทั่งครึ่งก้าวเซียน น่ากลัวว่าคงไม่อาจทานรับการโจมตีของหลิวฮ่วนได้อย่างไร้เรื่องราวเช่นนี้!
“ศิษย์น้อง…”
หากเป็นยามปกติได้เห็นภาพนี้ป๋ายลี่หงคงจะโล่งใจที่ต้วนหลิงเทียนปลอดภัยไร้อันตราย
ทว่าตอนนี้ไม่เพียงแต่มันจะไม่ได้ระบายลมหายใจอย่างโล่งอก อารมณ์ยังกลับกลายเป็นหนักอึ้ง!
เพราะฉากต่อไปไม่ใช่อะไรที่มันต้องการเห็นเลย!
ในขณะเดียวกันด้านเฟิ่งหวู่เต้ากับคนอื่นๆที่อยู่ในคฤหาสน์ป๋ายลี่หง ก็ได้แลเห็นภาพทั้งหมดชัดตา
พอเห็นว่าต้วนหลิงเทียนป้องกันการโจมตีจากหลิวฮ่วนได้ทั้งหมดก็ระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก
“นี่มันภาพอันใดกันแน่สามารถฉายขึ้นกลางฟ้า แถมยังชัดเจนเสมือนมองเห็นด้วยตาตัวเอง”
เฟิ่งหวู่เต้ากับคนอื่นๆค่อนข้างสงสัยในเรื่องนี้
